Θάνατος – Φόβος 37

Τι συμβαίνει όταν ένας σπόρος φυτεύεται;

Σαπίζει και πεθαίνει. Αυτό είναι ο θάνατος του σπόρου,

* που όμως δίνει ζωή σε ένα νέο φυτό.

Ο θάνατος μετατρέπεται σε ζωή.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 36

Μπορεί να προσποιείσαι ότι έχεις μέσα σου κάποιο υψηλότερο πνεύμα, την ψυχή, κάτι αιώνιο.

Αλλά όλα αυτά έχουν συναρμολογηθεί από τη σκέψη.

Είναι το εγώ σου στο οποίο είσαι προσδεμένος.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 35

Το να παρατηρείς συνολικά την όλη κίνηση της ζωής σημαίνει να ζεις και την ζωή και τον θάνατο.

Ο θάνατος είναι το τέλος.

Το τέλος (εν ζωή) του κάθε τι που ξέρεις, το τέλος κάθε προσκόλλησης, όλων των αποκτημάτων που έχεις μαζέψει και που δε μπορείς να πάρεις μαζί σου είναι θάνατος.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 34

Δημιουργείς μια διαίρεση (στη συνείδηση σου) ανάμεσα στη ζωή σου και στον θάνατο που σε ένα μακρινό μέλλον.

Δηλαδή ενώ ζεις με όλα τα προβλήματα, τις αγωνίες και τις φοβίες σου, ο θάνατος είναι κάτι που θα έπρεπε να αποφύγεις, να αναβάλλεις και τον τοποθετείς σε ένα αόριστο μακρινό μέλλον. 


Από την διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 33

Εσύ έχεις δημιουργήσει το χρόνο, (τον ψυχολογικό χρόνο) σαν ελπίδα, σαν επίτευξη.

Εσύ δημιουργείς μια διαίρεση ανάμεσα στη ζωή σου, (μέσα στη συνείδηση σου) και στο μακρινό μέλλον υπάρχει και ο θάνατος.

Πρέπει να αντιληφθείς την αλήθεια, ότι εσύ είσαι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.


Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 32

Η ελευθερία από το γνωστό, (το άδειασμα του μυαλού από τις καθημερινές επιθυμίες, ικανοποιήσεις, αγωνίες κλπ) είναι θάνατος.

Το να πεθαίνεις κάθε μέρα, κάθε στιγμή, (που σημαίνει να έχεις ένα καθαρό μυαλό) είναι η άχρονη ύπαρξη.
 
Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 31

Το να πεθαίνεις είναι το να έχεις ένα μυαλό τελείως άδειο από τις καθημερινές επιθυμίες, ικανοποιήσεις και αγωνίες σου.

Ο θάνατος είναι μια ανανέωση στην οποία η σκέψη δε λειτουργεί καθόλου.
 
Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 30

Νομίζομε ότι η ζωή είναι πάντα στο παρόν και ο θάνατος είναι κάτι που μας περιμένει σ’ ένα μακρινό χρόνο.

Αλλά ο θάνατος είναι όπως η ζωή, όταν ξέρεις να ζεις.

Για να ζεις ολοκληρωτικά, κάθε μέρα, πρέπει να πεθαίνει κάθε τι από χτες,

αλλιώς ζεις μηχανικά και ένα μηχανικό μυαλό δεν μπορεί ποτέ να ξέρει τι είναι αγάπη και τι είναι ελευθερία.
 
Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 29

Προτιμούμε να προσκολληθούμε στο γνωστό, (το σπίτι μας, το αυτοκίνητο μας, τα έπιπλα μας, την δουλειά μας, την φήμη μας, τους θεούς μας κλπ), παρά να αντιμετωπίσουμε το άγνωστο.

 



Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος 28

Η ζωή είναι η καθημερινή λύπη, η πίκρα, η σύγχυση, με στιγμές μόνο ευτυχίας.

Και είναι αυτό που ονομάζεις ζωή και φοβάσαι να πεθάνεις, που σημαίνει να σταματήσεις αυτή τη μιζέρια.

Έχεις ξεχωρίσει την ζωή από τον θάνατο και έτσι δημιουργείται ο φόβος.
Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.