ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Zεν (ΙΘ΄)

2012-02-11T23:52:00.000+02:00

Η επιθυμία για αποκτήματα θεωρείται ένα από τα χειρότερα πάθη,

* Για την ακρίβεια αυτό που προκαλεί τόση αθλιότητα στον κόσμο είναι η παγκόσμια μανία για αποκτήματα.

Οι δυνατοί πάντα θα βασανίζουν τους αδύνατους, οι πόλεμοι θα μαίνονται, οι κοινωνικές αναταραχές θα αυξάνονται,

* Εφόσον δεν ξεριζωθεί απόλυτα η τάση για συσσώρευση πλούτου και δύναμης για την ικανοποίηση ατομικών και εθνικών ορέξεων.

Ντ. Τ. Σουζούκι

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚΣΤ΄)

2012-01-31T15:46:00.001+02:00

Η ύπαρξη στο Μπάρντο τείνει κανονικά να οδηγήσει πίσω στη γέννηση, λόγω των καρμικών ροπών,

* Που είναι η αντίσταση στη Φώτιση.

Γι’ αυτό ο νεκρός πρέπει ν’ αντισταθεί σ’ αυτή την έμφυτη τάση.

Τα μαρτύρια συμβολίζουν τον έλεγχο της συνείδησης του νεκρού.

Το καλό κάρμα ανυψώνει το νεκρό σε μια ανώτερη πνευματική κατάσταση, ενώ το κακό κάρμα θα τον παρασύρει σε νοητική κατάθλιψη.

Τα τρομερά φαινόμενα και η δυστυχία είναι εντελώς καρμικά.

Αν ο νεκρός είχε αναπτυχθεί πνευματικά,

* Η ύπαρξη του στο Μπάρντο θα ήταν ειρηνική κι ευτυχισμένη από την αρχή και δεν θα είχε περιπλανηθεί τόσο μακριά και κάτω.

Εαυτός (ΚΒ΄)

2012-01-21T15:57:00.000+02:00

Η έννοια της θέλησης για όποιον δεν έχει κατακτήσει την εσωτερική ενότητα είναι εντελώς επίπλαστη.

Οι περισσότερες πράξεις μας πηγάζουν από ακούσια κίνητρα.

Όλη μας η ζωή αποτελείται από ασήμαντα πράγματα το οποία συνεχώς ακολουθούμε και υπηρετούμε.

Το εγώ μας αλλάζει συνεχώς, κάθε εξωτερικό γεγονός, που μας κάνει εντύπωση,

* Κάθε συναίσθημα που αναδύεται ξαφνικά μέσα μας, γίνεται κυρίαρχος για μια ώρα,

* Αρχίζει να κτίζει και να κυβερνά και με τη σειρά του εκθρονίζεται και αντικαθίσταται το ίδιο απροσδόκητα από κάτι άλλο.

Απ’ αυτήν την άποψη η θέληση μπορεί να οριστεί απλώς ως η συνισταμένη των επιθυμιών.

Zεν (ΙΗ΄)

2012-01-09T23:14:00.001+02:00

Αν δεν ξεπεράσεις την αντίθεση του ναι και του όχι,

* Δεν έχεις ελπίδα ότι θα ζήσεις ποτέ μια ζωή αληθινής ελευθερίας.

Όταν λες ναι, με την κατάφαση αυτοπεριορίζεσαι.

Όταν λες όχι, η άρνηση είναι περιορισμός και ο περιορισμός σκοτώνει την ψυχή.

Η ψυχή ζει σε τέλεια ελευθερία.

Η Ζεν αφαιρεί όλα τα στηρίγματα που ο άνθρωπος συσσώρευσε μέσα του από την πρώτη του εμφάνιση στη γη,

* Και μετά τον εφοδιάσει με ένα στήριγμα, που δεν είναι ουσιαστικά καθόλου στήριγμα.

Ντ. Τ. Σουζούκι

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚE΄)

2011-12-27T23:07:00.000+02:00

8^η – 14^η Ημέρα: Ανατολή των Οργισμένων θεοτήτων (Συνέχεια)

Περιπλανιέσαι στην Σαμσάρα λόγω της πλάνης,

* Του βίαιου θυμού, της έντονης υπερηφάνειας, της μεγάλης προσκόλλησης,

* Της έντονης ζήλειας και της έντονης ανοησίας.

Διαλογίσου, χωρίς κανένα σχηματισμό σκέψεων στο κενό καθαρό Φως.

Χάρις σ’ αυτό δεν θα μπεις στη μήτρα.

Μείνε στην αδημιούργητη κατάσταση κι έτσι η γέννηση θα εμποδιστεί και θα κερδίσεις την Τέλεια Φώτιση.

Εαυτός (ΚΑ΄)

2011-12-17T21:30:00.001+02:00

Το πνεύμα του ανθρώπου δε θέλει να συμβιβαστεί με τους περιορισμούς του σώματος και της ύλης,

* Με τους περιορισμούς του χρόνου και του χώρου.

Η φαντασία του ταξιδεύει πολύ πιο πέρα από κάθε δυνατότητα πραγμάτωσης,

* Όπως ακριβώς και το συναίσθημα του ταξιδεύει σε άπειρα πιο μακρινή απόσταση από τις διατυπώσεις και τις κατακτήσεις του νου του.

Το πολύπλοκο σύστημα της ανθρώπινης ψυχής φαίνεται διττό, είναι σαν να ζουν στον κάθε άνθρωπο δύο όντα,

* Που το ένα κλείνει μέσα του τον ορυκτό, φυτικό, ζωικό και ανθρώπινο «χωροχρονικό» κόσμο,

* Ενώ το άλλο ανήκει σε κάποιο άλλο κόσμο.

Το ένα είναι το ον του παρελθόντος και το άλλο του μέλλοντος,

* Και το παρελθόν και το μέλλον βρίσκονται σε αιώνια πάλη και σύγκρουση μέσα στην ψυχή του ανθρώπου.

Zεν (ΙΖ΄)

2011-12-07T23:15:00.000+02:00

Ο ίδιος σου ο νους είναι πάνω και πέρα από όλες τις μορφές, είναι ελεύθερος, ήρεμος και πλήρης.

Αιώνια αποτυπώνεται στις έξη σου αισθήσεις και στα τέσσερα στοιχεία σου.

Κατασίγασε τη διττότητα του υποκειμένου και του αντικειμένου,

* Ξέχασε τα και τα δύο, ξεπέρασε τη διανόηση, ξέκοψε από τη διανοητική κατανόηση

* Και εισχώρησε άμεσα στα βάθη της ταυτότητας του νου.

Έξω απ’ αυτόν δεν υπάρχει πραγματικότητα.

Ντ. Τ. Σουζούκι

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚΔ΄)

2011-11-25T22:40:00.001+02:00

8^η – 14^η Ημέρα: Ανατολή των Οργισμένων θεοτήτων (Συνέχεια)

Τα αγαθά που άφησες δεν μπορείς να τα κατέχεις και δεν σου χρειάζονται καθόλου.

Γι’ αυτό εγκατάλειψε την αδυναμία και την προσκόλληση σ’ αυτά, απόρριψε τα ολοκληρωτικά.

Μείνε με το αίσθημα της μη προσκόλλησης, χωρίς αδυναμία ή επιθυμία.

Έτσι γνωρίζοντας, όλος ο φόβος και ο τρόμος διαλύονται μόνοι τους

* Και καθώς συγχωνεύεσαι στην κατάσταση της ένωσης,

* Η κατάσταση του Φωτισμένου αποκτάται.

Εαυτός (Κ΄)

2011-11-15T23:33:00.001+02:00

Η επιθυμία για το θεό μέσα στον άνθρωπο, δηλαδή οι καθοδηγητικές δυνάμεις του πνεύματος του, που έχουν επίγνωση της ενότητας του πνεύματος με την άπειρη συνειδητότητα του σύμπαντος,

* Δε μπορούν να εναρμονιστούν με την αδράνεια της πέτρας,

* Με την τάση των μορίων για κρυστάλλωση,

* Με τη νυσταλέα ροή του χυμού στο φυτό,

* Με την κραυγή του αίματος στο ζώο,

* Με την «τρισδιάστατη» ανθρώπινη συνειδητότητα.

O άνθρωπος Διαχωρίζει τον εαυτό του από τον κόσμο, αντιπαραθέτει στον κόσμο το δικό του εγώ και αναγνωρίζει ως πραγματικότητα όλες τις φαινομενικές μορφές και διαιρέσεις.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Zεν (ΙΣΤ΄)

2011-11-05T10:00:00.000+02:00

Η Ζεν έχει για στόχο της την πειθάρχηση του νου με τη διείσδυση στην ίδια του τη φύση, για να γίνει τελικά κύριος του εαυτού του.

Η βασική ιδέα της Ζεν είναι να έλθει σε επαφή με τις εσωτερικές λειτουργίες του Είναι,

* Και να το κάνει αυτό με τον πιο άμεσο τρόπο, χωρίς να καταφύγει σε τίποτα εξωτερικό, ή πρόσθετο.

Η αυθεντία της Ζεν προέρχεται από το εσωτερικό του ανθρώπου.

Τη μεγάλη αλήθεια της Ζεν την κατέχουν όλοι.

Κοίταξε μέσα στο δικό σου Είναι και μην την αναζητάς σε άλλους.

Ντ. Τ. Σουζούκι

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚΓ΄)

2011-10-22T21:09:00.001+03:00

8^η – 14^η Ημέρα: Ανατολή των Οργισμένων θεοτήτων

Και αυτές οι παρουσίες, (οργισμένες, φρικτές στην όψη και αιμοδιψείς με ήχους και προτροπές),

* Είναι μη πραγματικές και ανίσχυρες, δεν είναι παρά καρμικές προσωποποιήσεις των δικών σου ροπών, γεννημένων από τη ζωή και το μεθύσι της ζωής.

Οι μαύρες βροχές, οι καταιγίδες, οι εκκωφαντικοί ήχοι, οι τρομακτικές παρουσίες και όλα τα φαινόμενα είναι πλάνες.

Μη φοβηθείς και μη σε πιάσει δέος, μην τρομοκρατείσαι.

Το σώμα που τώρα κατέχεις δεν μπορεί να πεθάνει, ακόμη κι αν σφαχτεί και κομματιαστεί, γιατί είναι ένα νοητικό σώμα καρμικών ροπών.

Ο κύριος του θανάτου ο ίδιος είναι εκπόρευση των ακτινοβολιών της δικής σου διάνοιας.

Πέρα από τις εκπορεύσεις των δικών σου λειτουργιών, εξωτερικά,

* Οι Ειρηνικοί και οι Οργισμένοι, οι Αιμοδιψείς, οι Ποικιλοκέφαλοι θεοί, τα φώτα του ουράνιου τόξου, οι τρομακτικές μορφές του κυρίου του Θανάτου δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα.

Εκτός από τις δικές σου παραισθήσεις δεν υπάρχει τίποτα έξω από σένα.

Εαυτός (ΙΘ΄)

2011-10-11T09:50:00.000+03:00

Όλη η γνώση περιέχεται στην ψυχή του ανθρώπου.

Όλα τα βασίλεια της φύσης ζουν μέσα στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι ένα μικρό σύμπαν.

Μέσα του πραγματοποιείται συνεχής θάνατος και συνεχής γέννηση,

* Ένα αδιάκοπο αλληλοφάγωμα, το καταβρόχθισμα του αδύναμου από τον ισχυρό,

* Η εξέλιξη και ο εκφυλισμός,

* Η ανάπτυξη και η φθορά.

Ο άνθρωπος έχει μέσα του από το ορυκτό μέχρι το Θεό.

Zεν (ΙΕ΄)

2011-09-28T23:14:00.001+03:00

Η Ζεν τοποθετεί την προσωπική εμπειρία ενάντια σε κάθε δογματική αυθεντία και σε κάθε αντικειμενική αποκάλυψη.

Η Ζεν δείχνει το δρόμο και είναι ελεύθερη από όλα τα δογματικά και θρησκευτικά φορτία.

Δεν υπάρχουν στη Ζεν ιερές γραφές, ή δογματικές δοξασίες, η Ζεν δε διδάσκει τίποτα.

Ότι διδασκαλίες υπάρχουν στη Ζεν, βγαίνουν από το μυαλό μας, εμείς οι ίδιοι αυτοδιδασκόμαστε.

Η Ζεν δεν είναι ένα σύστημα που βασίζεται στη λογική και στην ανάλυση.

Αν είναι κάτι, τότε είναι ο αντίποδας της λογικής που είναι ένας δυαδικός τρόπος σκέψης.

Η Ζεν θέλει να ανυψωθεί πάνω από τη λογική, να βρει μια ανώτερη κατάφαση εκεί όπου δεν υπάρχουν αντιθέσεις.

Η Ζεν δεν έχει σχέση ούτε με την άρνηση ούτε με την κατάφαση.

Γι’ αυτό η Ζεν ούτε αρνείται, ούτε δέχεται το θεό.

Ντ. Τ. Σουζούκι
Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚΒ΄)

2011-09-13T21:47:00.000+03:00

1^η – 7^η Ημέρα: Ανατολή των Ειρηνικών θεοτήτων

7^η Ημέρα:

Μη φοβηθείς τη λαμπρή ακτινοβολία των 5 χρωμάτων (άσπρο, κίτρινο, κόκκινο, πράσινο, κυανό),

* Mην τρομοκρατηθείς, αλλά αναγνώρισε ότι είναι η δική σου σοφία.

* Μην προσελκύεσαι από το θαμπό κυανό φως του ζωικού κόσμου, μην είσαι αδύνατος. Αν προσελκυσθείς θα πέσεις στο ζωικό κόσμο.

Όπως τα φυσικά άτομα του σώματος, που δεν έχει πια ζωή, διαχωρίζονται και πηγαίνουν άλλα σαν αέρια, άλλα σαν υγρά και άλλα σαν στερεά,

* Έτσι επέρχεται μια σταδιακή διάλυση των ψυχικών και νοητικών ατόμων του νοητικού σώματος του Μπάρντο.

Εαυτός (ΙΗ΄)

2011-09-02T09:29:00.002+03:00

Μόνο όταν αρχίσει να θυμάται τον εαυτό του, ξυπνάει πραγματικά ο άνθρωπος. «Γρηγορείτε, μην κοιμάστε», έλεγε ο Χριστός, και δεν είναι σχήμα λόγου.

Η παρατήρηση του εαυτού κάνει τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει ότι δε θυμάται τον εαυτό του.

Στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις, ο άνθρωπος ταυτίζεται με το τι σκέφτονται οι άλλοι για το άτομο του,

* Με τη συμπεριφορά τους και με τη στάση τους απέναντι του,

* Και αυτό συνεπάγεται τεράστια απώλεια ενέργειας.

Από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να μάθει ο άνθρωπος είναι:

* Να παρατηρεί και να νιώθει τη μυϊκή ένταση και να μπορεί να χαλαρώνει τους μυς του.

Zεν (ΙΔ΄)

2011-08-22T08:20:00.000+03:00

Υπάρχει μόνο το τώρα, δεν έρχεται από πουθενά και δεν πηγαίνει πουθενά,

* Δεν είναι πρόσκαιρο και δεν είναι α- πρόσκαιρο,

* Παρόλο που κινείται είναι πάντα ακίνητο.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα που πάει να γίνει.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα που σταματά να είναι.

Δεν υπάρχει ο κύκλος της γέννησης -θανάτου για να σταματήσει.

Η παρούσα στιγμή είναι η απόλυτη ηρεμία, η νιρβάνα,

* Και εφόσον αυτή η στιγμή δε γνωρίζει κανένα όριο, είναι η αιώνια χαρά. Χούι Νενγκ 6^ος Πατριάρχης.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΚΑ΄)

2011-08-10T19:25:00.001+03:00

Οδηγίες προς το νεκρό

1^η – 7^η Ημέρα: Ανατολή των Ειρηνικών θεοτήτων

* 6^η Ημέρα:

* Τα τέσσερα χρώματα των πρωταρχικών καταστάσεων, (νερό, γη, αέρας και πυρ), θα λάμψουν επάνω σου ταυτόχρονα.

* Όλες αυτές οι ακτινοβολίες και οι θεότητες υπάρχουν προ πάντων των αιώνων μέσα στις ιδιότητες της δικής σου διάνοιας, αναγνώρισε ότι έχουν τη φύση αυτή.

* Μην προσελκύεσαι απ’ αυτές, μην είσαι αδύνατος, αλλά μείνε μέσα στη διάθεση του μη σχηματισμού μορφών – σκέψεων.

* Στην κατάσταση αυτή όλες οι μορφές και ακτινοβολίες θα συγχωνευτούν μέσα σου και θα φθάσεις στην απελευθέρωση.

Εαυτός (ΙΖ΄)

2011-07-29T09:47:00.001+03:00

Το σήμερα είναι αυτό που είναι γιατί το χθες ήταν αυτό που ήταν.

Αν θέλεις να γνωρίσεις το μέλλον σου πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

Η μελέτη του εαυτού είναι η εργασία, ή ο δρόμος που οδηγεί στη γνώση του εαυτού.

Η βασική μέθοδος μελέτης του εαυτού είναι η παρατήρηση του εαυτού,

* Και πρέπει ν’ αρχίσουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας,

* Σαν να μη τον γνωρίζομε καθόλου, σαν να μην τον είχαμε παρατηρήσει ποτέ.

Παρατηρώντας πρέπει να ξεχωρίζομε τις 4 βασικές λειτουργίες:

* Τη διανοητική, συναισθηματική, κινητική και ενστικτώδη.

Όλες οι εντυπώσεις κατατάσσονται στις κατηγορίες αυτές.

Δεν θα πρέπει να υποκαθιστά το ένα κέντρο το άλλο.

Πχ, όταν το συναισθηματικό κέντρο λειτουργεί αντί για το διανοητικό,

* Προκαλεί άσκοπη νευρικότητα και βιασύνη σε περιπτώσεις που επιβάλλεται ήρεμη κρίση και περίσκεψη.

Αντίθετα το διανοητικό κέντρο, όταν κάνει τη δουλειά του συναισθηματικού κέντρου,

* Προκαλεί περίσκεψη σε καταστάσεις που απαιτείται γρήγορη απόφαση. Ο νους δεν μπορεί να εκτιμήσει τις αισθήσεις, και τις κινήσεις.

Zεν (ΙΓ΄)

2011-07-19T19:26:00.000+03:00

Το Ζεν αυτό καθαυτό αποτελεί την απελευθέρωση από το χρόνο.

Νομίζουμε ότι το παρόν δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια λεπτή γραμμή,

* Σαν τρίχα, που διαχωρίζει το παρελθόν από το μέλλον.

Από την αντίληψη αυτή προέρχεται το συναίσθημα της έλλειψης χρόνου,

* Σ’ ένα κόσμο που βιάζεται τόσο πολύ, ώστε να περνούν όλα πριν προλάβουμε να τα χαρούμε.

Όταν όμως συμβεί το ξύπνημα μέσα στη στιγμή,

* Τότε αντιλαμβάνεσαι ότι η αλήθεια είναι ότι το παρελθόν και το μέλλον είναι δύο ανύπαρκτες καταστάσεις,

* Ενώ το παρόν είναι το αιώνια πραγματικό.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Κ΄)

2011-07-06T10:58:00.002+03:00

Οδηγίες προς το νεκρό

1η – 7η Ημέρα: Ανατολή των Ειρηνικών θεοτήτων

3η Ημέρα:

* Μη φοβηθείς το λαμπρό, εκθαμβωτικό κίτρινο, διαφανές φως, (η πρωταρχική μορφή του στοιχείου γη), εμπιστέψου το ειλικρινά και θα πετύχεις την απελευθέρωση.

* Μην αισθανθείς αγάπη για το θαμπό γαλάζιο – κίτρινο φως από τον κόσμο των ανθρώπων,

** Είναι το μονοπάτι του βίαιου εγωισμού που έρχεται να σε παραλάβει και θα υποφέρεις τη γέννηση, τις ασθένειες, τα γηρατειά και το θάνατο,

** Μην προσελκύεσαι σ’ αυτά, μην είσαι αδύνατος, δράσε έτσι ώστε να εμπιστευτείς το λαμπρό φως.

4η Ημέρα:

* Το αστραφτερό κόκκινο φως, (η πρωταρχική μορφή του στοιχείου πυρ), θα λάμψει μην φοβηθείς, αναγνωρίζοντας το θα συγχωνευτείς μαζί του και θα πετύχεις την απελευθέρωση.

* Μην προσελκυσθείς από το θαμπό κόκκινο φως, που προέρχεται από την προσκόλληση σου στην σανγκσαρική ύπαρξη και έρχεται να σε δεχτεί και θα πέσεις στον κόσμο των δυστυχισμένων πνευμάτων.

5η Ημέρα:

* Μη φοβηθείς το ένδοξο, διαφανές ακτινοβόλο και εκθαμβωτικό πράσινο φως, πίστεψε σ’ αυτό μη φύγεις και θα πετύχεις την απελευθέρωση.

* Μην αγαπήσεις το θαμπό πράσινο χρώμα, προϊόν της ζήλειας, που έρχεται να σε δεχτεί και θα πέσεις σε αβάστακτα βάσανα, μην προσελκύεσαι απ’ αυτό.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙΣΤ΄)

2011-06-28T15:49:00.005+03:00

Ο άνθρωπος είναι μια πολλαπλότητα, το όνομα του ανθρώπου είναι λεγεώνα.

Ο άνθρωπος είναι χωρισμένος σ’ ένα πλήθος από μικρά εγώ,

* Κι έτσι εξηγείται το γεγονός ότι οι άνθρωποι παίρνουν τόσο συχνά αποφάσεις και τις εκτελούν τόσο σπάνια.

Κάποιος αποφασίζει να σηκώνεται νωρίς από την επόμενη μέρα. Την απόφαση αυτή την παίρνει ένα εγώ ή μια ομάδα εγώ.

Αλλά το να σηκώνεται νωρίς είναι υπόθεση ενός άλλου εγώ, που δε συμφωνεί καθόλου με την απόφαση, ή μπορεί να έχει άγνοια.

Φυσικά ο άνθρωπος δε θα σηκωθεί νωρίτερα το άλλο πρωί και το βράδυ θα αποφασίσει πάλι να σηκώνεται νωρίς.

Έτσι περνάμε ολόκληρη ζωή εξοφλώντας τα γραμμάτια των μικρών, τυχαίων εγώ.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Zεν (ΙΒ΄)

2011-06-21T12:32:00.002+03:00

Στο Ζεν το τόξο ρίχνει "μόνο" του, το πινέλο ζωγραφίζει "μόνο" του,

* Χωρίς το νου και χωρίς την εμπλοκή της συνειδητής επιλογής.

Η απόφαση και η ανάληψη δράσης πρέπει να συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Η κανονική αναπνοή είναι να εκπνέεις τελείως,

* Διαδικασία που διευκολύνεται αν το σώμα νοηθεί σαν ένας δερμάτινος σάκος, ανοικτός από επάνω,

* Που αφήνεται πάνω στο πάτωμα για να ξεφουσκώσει αργά μόνος του.

Στη συνέχεια η εισπνοή ακολουθεί εύκολα σαν ένα απλό ανακλαστικό,

* Ο αέρας "δεν εισπνέεται", απλά αφήνεις να γεμίσει πάλι ο ασκός του σώματος και να αδειάσει πάλι χωρίς προσπάθεια ή βία.

Ο τρόπος αυτός της αναπνοής είναι από τη φυσιολογική του άποψη αυτό καθαυτό το Ζεν.

Η αναπνοή δεν είναι κάποια άσκηση, (στο διαλογισμό), αλλά απλά μια (χωρίς συμμετοχή) παρατήρηση της όλης διαδικασίας.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΘ΄)

2011-06-15T09:47:00.002+03:00

Οδηγίες προς το νεκρό

1^η – 7^η Ημέρα: Ανατολή των Ειρηνικών θεοτήτων

1^ηΗμέρα:

Δεν πρέπει να αισθανθείς δέος για το θείο κυανό φως, (το σύνολο της ύλης στην πρωταρχική κατάσταση),

* Που θα εμφανιστεί λάμποντας, εκθαμβωτικό και ένδοξο.

* Μη φοβηθείς, δώσε σ’ αυτό την πίστη σου, μείνε σ’ αυτό το φως, είναι το φως της Χάριτος θα πετύχεις την απελευθέρωση.

* Μην αγαπήσεις το θολό λευκό φως των Ντέβας, (αγγέλων) μην προσελκυσθείς, μην είσαι αδύνατος.

2^η Ημέρα:

Δεν πρέπει να φοβηθείς το λαμπρό, εκθαμβωτικό, διαφανές λευκό φως, (η αγνή μορφή του νερού).

* Δώσε την πίστη σου σ’ αυτό είναι η Σοφία, μείνε σ’ αυτό το φως θα πετύχεις την απελευθέρωση.

* Μην αγαπήσεις το θαμπό φως στο χρώμα του καπνού από την Κόλαση, που ανοίγει να σε δεχτεί, λόγω του κακού κάρμα από το βίαιο θυμό μην είσαι αδύνατος.

Ο θυμός εμποδίζει την πνευματική πρόοδο.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙΕ΄)

2011-06-04T10:29:00.004+03:00

Η τραγωδία του ανθρώπου σαν άτομο βρίσκεται στο γεγονός,

* Ότι αυτός ζει μέσα στην πυκνή μάζα ενός κατώτερου όντος, (λαού),

* Και όλη του η δράση τίθεται στην υπηρεσία των καθαρά φυτικών λειτουργιών του τυφλού αυτού κολλώδους οργανισμού.

Η όλη ζωή του ανθρώπου, η συσσώρευση πλούτου, ή δύναμης, ή μάθησης, είναι το χτίσιμο ενός πύργου της Βαβέλ,

* Διότι αναγκαστικά θα καταλήξει στην καταστροφή, στο θάνατο,

* Που είναι η μοίρα κάθε όντος που δεν μπορεί να περάσει στο επίπεδο του είναι.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Zεν (ΙΑ΄)

2011-05-28T00:29:00.001+03:00

Το Ζεν δεν έχει ούτε σκοπό ούτε προορισμό, είναι ένα ταξίδι χωρίς προορισμό,

* Δεν ξεκινά από πουθενά και δεν πηγαίνει πουθενά.

Το ταξίδι σημαίνει ζωή και ο προορισμός θάνατο.

Το ταξίδι είναι αυτό που μετράει και όχι ο τελικός προορισμός.

Η πραγματική χαρά βρίσκεται στη χωρίς πρόθεση δράση που προκύπτει κατά τη διάρκεια της δράσης,

* Όπως αυτή καθαυτή η χαρά του ταξιδιού, βρίσκεται στις κάθε λογής εκπλήξεις που επιφυλάσσει το ταξίδι,

* Και όχι στην αφετηρία, ή στον τελικό προορισμό.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IH΄)

2011-05-23T16:15:00.002+03:00

Οδηγίες προς το νεκρό

Μην αρπαχτείς από τούτη τη ζωή με αγάπη και αδυναμία, γιατί δεν έχεις να κερδίσεις τίποτα, παρά την περιπλάνηση σου στη σανγκσάρα.

Το σώμα που τώρα κατέχεις ονομάζεται νοητικό σώμα των ροπών, (σκέψεων) και καθώς δεν έχεις υλικό σώμα από σάρκα και αίμα,

* Οτιδήποτε και αν έλθει, ήχοι, φώτα ή ακτίνες είναι ανίκανα να σε βλάψουν.

Δεν μπορείς να πεθάνεις, αρκεί μόνο να γνωρίζεις ότι αυτές είναι δικές σου μορφές – σκέψεις.

«Είθε να αναγνωρίσω οτιδήποτε όραμα εμφανιστεί σαν αντανακλάσεις της δικής μου συνείδησης».

«Είθε να μη φοβηθώ τις στρατιές των ειρηνικών και οργισμένων θεοτήτων, που είναι δικές μου μορφές – σκέψεις».

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙΔ΄)

2011-05-18T00:05:00.000+03:00

Μια φυλή ή ένα έθνος θεωρούμενο σαν ένας οργανισμός δεν έχει τίποτα το κοινό με τον υψηλά ανεπτυγμένο και περίπλοκο οργανισμό ενός ανθρώπου.

Σε σύγκριση με ένα ξεχωριστό άνθρωπο, μια φυλή ή ένα έθνος σαν οργανισμός βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο:

* Στο επίπεδο των ζωοφύτων, άμορφοι οργανισμοί, κατά το μεγαλύτερο μέρος ακίνητοι, μαζικοί, όντα που δεν έχουν ειδικά όργανα και η ζωή τους συνίσταται στο να τρώνε το ένα το άλλο.

Η όλη ιστορία της ανθρωπότητας, η ιστορία των πολέμων μεταξύ των λαών και φυλών, είναι μια διαδικασία των ζωοφύτων, που τρώνε το ένα το άλλο.

Οι λαοί δεν δημιουργούν τίποτα, μόνο καταστρέφουν.

Μόνο οι ατομικοί άνθρωποι δημιουργούν και βέβαια η πρωτοβουλία καταστροφής σε μεγάλη κλίμακα

* Aνήκει πάντοτε σε ατομικούς ανθρώπους και οι μάζες είναι μόνο το εκτελεστικό όργανο.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΖ΄)

2011-05-07T13:31:00.003+03:00

Η ανάγνωση του Τοντόλ για τον κοινό άνθρωπο έχει σκοπό την απελευθέρωση του ζωικού ρευστού από το θνήσκον σώμα, ώστε να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή μετά θάνατο συνείδηση και συνεπώς η ευτυχισμένη επαναγέννηση.

Η φώτιση προκύπτει από την κατανόηση της μη πραγματικότητας της σαμσάρας, (φαινομενικός κόσμος, ο κόσμος των επαναγεννήσεων).

Μια τέτοια συνειδητοποίηση είναι δυνατή στον ανθρώπινο κόσμο ή στη σημαντική στιγμή του θανάτου ή μέσα στη μετά θάνατο περίοδο, (κατάσταση Μπάρντο), με τη συγκέντρωση του νου στην ορθή γνώση.

Σκοπός είναι και μπορεί να είναι μόνο η απελευθέρωση από τη σαμσάρα.

Η νιρβάνα είναι κατάσταση μη σαμσαρική και υπάρχει πέρα από κόσμους παραδείσους και κολάσεις.

Η νιρβάνα είναι η παύση κάθε θλίψης, είναι η Πραγματικότητα.

Για εκείνον που προσκολλάται υπάρχει πτώση, (επαναγέννηση), για εκείνον όμως που δεν προσκολλάται η πτώση δεν μπορεί να έλθει.

Υπάρχει ένα Αγέννητο, Ακατασκεύαστο, Αμορφοποίητο και υπάρχει διαφυγή από το γεννημένο, το κατασκευασμένο και το μορφοποιημένο. Βούδας Γκαουτάμα.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙΓ΄)

2011-05-02T21:36:00.002+03:00

Η λογική σκέψη φυλακίζει τον άνθρωπο στην ύλη, στο φαινομενικό κόσμο.

Η επαφή με την αλήθεια, με την εσώτερη πραγματικότητα δεν μπορεί να συνδυαστεί με τη διασκέδαση ή τη διέγερση της διάνοιας και των αισθήσεων.

Πρέπει να νηστέψεις από την ύλη που σου προσφέρουν σαν εντυπώσεις οι εξωτερικές αισθήσεις σου.

Ο άνθρωπος ζει με:

* Την ικανοποίηση των ορέξεων του, τους φόβους και της ματαιοδοξία του.

* Διασκεδάσεις και γιορτές και ηλίθια ανταγωνιστικά αθλήματα.

* Την απληστία για το κέρδος και τον αισθησιασμό.

* Την ανιαρή και νωθρή εργασία και τις έγνοιες και τις αγωνίες της κάθε μέρας.

Πιο πολύ απ’ όλα ζει με την υποταγή και την απόλαυση, (από άγνοια), της υποταγής.

Zεν (Θ΄)

2011-04-27T14:43:00.003+03:00

Το να διώξεις όλες τις σκέψεις σου με τη σκέψη σου είναι σαν να καθαρίζεις όλο το αίμα σου με το αίμα σου.

Οι σκέψεις είναι ένα διανοητικό οικοδόμημα και δε πρέπει ούτε να τις συγκρατήσουμε ούτε να τις απορρίψουμε,

* Πρέπει να τις αφήσουμε να εκδηλωθούν και να εξαφανιστούν.

Αν είσαι στη ζωή, αυτή είναι η ζωή, αν έλθει ο θάνατος αυτός είναι ο θάνατος.

Δεν υπάρχει κανείς λόγος να μπεις κάτω από τον έλεγχο τους.

Μην αποθέτεις καμία ελπίδα ούτε στη ζωή ούτε στο θάνατο.

Αυτή η ζωή και ο θάνατος είναι η ζωή του Βούδα (φωτισμένου).

Όλος ο χρόνος βρίσκεται εδώ, μέσα σ’ αυτό το σώμα, που είναι το σώμα του Βούδα.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΣΤ΄)

2011-04-22T12:46:00.004+03:00

Η φύση της ύπαρξης μεταξύ θανάτου και επαναγέννησης, σ’ αυτόν ή σε άλλο κόσμο, καθορίζεται από τις προηγούμενες πράξεις.

Ψυχολογικά μιλώντας, αυτή είναι μια κατάσταση παρατεινόμενου ονείρου, (σε άλλη διάσταση),

* Γεμάτη από απατηλά οράματα, σαν άμεσα αποτελέσματα του νοητικού περιεχομένου του υποσυνείδητου,

* Ευτυχισμένα και παραδεισιακά αν το κάρμα είναι καλό, άθλια και κολασμένα αν το κάρμα είναι κακό.

Η εμπειρία της πραγματικότητας δοκιμάζεται σε μια κατάσταση αβεβαιότητας,

* Γιατί ο δοκιμαζόμενος τη βιώνει μέσω του αντίστοιχου Μπάρντο, μέρους των απατηλών αντιληπτικών ιδιοτήτων του γήινου σώματος,

* Και όχι μέσω της ασυσκότιστης υπερκόσμιας συνείδησης, όπου δεν υπάρχει κανένα Μπάρντο, (αβεβαιότης, ή ενδιάμεση κατάσταση).

Αν δεν κατακτηθεί η φώτιση, η επαναγέννηση στον ανθρώπινο κόσμο από το Μπάρντο είναι αναπόφευκτη.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙB΄)

2011-04-17T12:00:00.004+03:00

Να νιώθεις απλά και μόνο τον πόνο δεν είναι αρνητικό συναίσθημα,

* Όταν όμως μπαίνουν μέσα η φαντασία ή/και η ταύτιση, τότε γίνεται αρνητικό συναίσθημα.

Οι άνθρωποι που είναι γεμάτοι αρνητικά συναισθήματα και ταύτιση,

* Προκαλούν παρόμοιες αντιδράσεις και στους άλλους ανθρώπους.

Οι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν τόση δύναμη επάνω μας όση νομίζουμε,

* Εκτός εάν υπάρχει ταύτιση με αυτούς.

Αν δεν ταυτίζεσαι είσαι ελεύθερος.

Zεν (Η΄)

2011-04-11T15:48:00.002+03:00

Η καταμέτρηση του πλούτου και της επιτυχίας με τους όρους του χρόνου και η επίμονη απαίτηση για την εξασφάλιση ενός πολλά υποσχόμενου μέλλοντος μας,

* Εμποδίζουν να ζήσουμε ελεύθερα τόσο στο παρόν, όσο και στο πολλά υποσχόμενο μέλλον, όταν επιτέλους έλθει.

Η ζωή του Ζεν αρχίζει με την απαλλαγή από την ψευδαίσθηση του κυνηγιού των στόχων που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα:

* Το καλό χωρίς το κακό.

* Η ανάδειξη του εαυτού δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ιδέα και το αύριο δεν έρχεται ποτέ.

Όλες οι ιδέες της προσωπικής βελτίωσης και του να γίνει ή να αποκτήσει κάτι κανείς στο μέλλον,

* Συνδέονται αποκλειστικά και μόνο με την αφηρημένη εικόνα για τον εαυτό μας,

* Και ακολουθώντας αυτές τις ιδέες προσδίδομε περισσότερη πραγματικότητα στην πλαστή εικόνα.

Από την άλλη πλευρά ο αληθινός, ό όχι αντιληπτός εαυτός είναι ήδη Βούδας (Φωτισμένος) και δε χρειάζεται καμιά βελτίωση.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΕ΄)

2011-04-06T09:44:00.007+03:00

Όλες οι δυνατές καταστάσεις, ουρανοί, κολάσεις και κόσμοι, είναι απόλυτα εξαρτημένοι από τα φαινόμενα ή με άλλα λόγια δεν είναι παρά φαινόμενα.

Όλα τα φαινόμενα είναι παροδικά, απατηλά, μη πραγματικά και ανύπαρκτα εκτός για το νου, που τα παρατηρεί.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν όντα, όπως θεοί, δαίμονες ή πνεύματα ή αισθανόμενα πλάσματα. Όλα είναι φαινόμενα που εξαρτώνται από μια αιτία:

Η αιτία αυτή είναι η δίψα για αίσθηση, για την ασταθή σανγκσαρική (γήινη) ύπαρξη.

Όσο καιρό η δίψα αυτή δεν υπερνικάται από τη φώτιση, ο θάνατος ακολουθεί τη γέννηση και η γέννηση το θάνατο ασταμάτητα, όπως πίστευε και ο Σωκράτης.

Η μετά θάνατο ύπαρξη είναι μια συνέχεια, κάτω από αλλαγμένες συνθήκες της φαινομενικής ύπαρξης του ανθρώπινου κόσμου.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (ΙΑ΄)

2011-04-01T08:43:00.005+03:00

Αν δεν επιθυμούμε να είμαστε στην εξουσία των ασυνείδητων αυτό-υποβολών, πρέπει να προσέχουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε όταν μιλάμε στον εαυτό μας.

Θα πρέπει να θυμόμαστε όλους αυτούς στο σκοτάδι, που κρυφακούν στις πόρτες της συνειδητότητας μας,

- Που βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα απ’ όσα ακούν,

- Που υποτάσσονται με ευκολία σε πειρασμούς και φόβους κάθε λογής και αρχίζουν να στριφογυρίζουν πανικόβλητοι και μόνο με τη σκέψη ότι μπορεί να χάσουμε το τραίνο ή κάποιο κλειδί.

Πρέπει να μάθουμε να υπολογίζουμε τη σημασία αυτών των εσωτερικών πανικών.

«Τι φρικτός καιρός», που λέγεται με πολύ συναίσθημα, οι εσωτερικές συνειδητότητες το καταλαβαίνουν με το δικό τους τρόπο,

- «Τώρα που ο καιρός είναι φρικτός, δεν υπάρχει ελπίδα, διέξοδος και δεν αξίζει να ζει κανείς, ή να δουλεύει».

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι οι πιο καλοί αγωγοί του κακού, γιατί είναι από τα πιο μηχανικά πράγματα που έχομε.

Πρέπει να αντιληφθούμε πόσο συχνά μας κυβερνούν και μας εξουσιάζουν όχι τα πράγματα αυτά καθαυτά, αλλά οι ιδέες μας για τα πράγματα, οι απόψεις μας για τα πράγματα.

Το αρνητικό συναίσθημα οδηγεί στην αρρώστια, ψυχική και σωματική και σε όλες τις δυστυχίες της ανθρωπότητας.

Zεν (Ζ΄)

2011-03-26T12:05:00.008+02:00

Η απαλλαγή από τις ψευδαισθήσεις συνεπάγεται εγκατάλειψη του κυνηγιού της ευτυχίας.

Η επιλογή είναι μάταιη, γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει επιλογή.

«Κυνηγώντας» την ευτυχία, μοιραία θα συναντάς και τη δυστυχία.

Το πρόβλημα μας είναι, ότι η δύναμη της σκέψης μας επιτρέπει να οικοδομούμε σύμβολα των πραγμάτων, ξεχωριστά από τα ίδια τα πράγματα.

Αυτό συνεπάγεται την ικανότητα να οικοδομούμε και ένα σύμβολο, μια ιδέα για τον εαυτό μας ξέχωρη από τον εαυτό μας.

Έτσι μάθαμε να ταυτίζουμε τον εαυτό μας με την ιδέα περί του εαυτού μας.

Το Ζεν υπογραμμίζει ότι ο πολύτιμος «εαυτός» μας είναι μόνο μια ιδέα, χρήσιμη αν αναγνωριστεί έτσι όπως είναι,

- Αλλά εντελώς καταστροφική αν ταυτιστεί με την πραγματική μας φύση.

Όταν δεν ταυτιζόμαστε με την ιδέα του εαυτού μας,

- Τότε ολόκληρη η σχέση ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο, στον γνώστη και το γνωστό υπόκειται μια ξαφνική και επαναστατική αλλαγή.

Ολόκληρη η έννοια του να πάρει κανείς κάτι από τη ζωή, ή να αποζητήσει κάτι από την εμπειρία χάνει ολοκληρωτικά το νόημα της.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΔ΄)

2011-03-21T12:05:00.006+02:00

Το στοιχείο της συνείδησης, αμέσως μόλις εγκαταλείψει το γήινο σώμα με το θάνατο, φθάνει στην υψηλότερη πνευματική «αναπήδηση», όπως ένα τόπι.

Στη συνέχεια η «αναπήδηση» είναι χαμηλότερη και τελικά η δύναμη του κάρμα φέρνει το στοιχείο της συνείδησης μέσα σε μια μήτρα και πραγματοποιείται η επαναγέννηση στον κόσμο αυτό.

Η διαδικασία του θανάτου είναι η αντίστροφη της διαδικασίας της γέννησης, αφού η γέννηση είναι η ενσάρκωση και ο θάνατος η αποσάρκωση του στοιχείου συνείδηση.

Όμως και στα δύο υπάρχει το πέρασμα από τη μια κατάσταση συνείδησης στην άλλη.

Όπως ένα μωρό πρέπει να ξυπνήσει στον κόσμο και να μάθει, έτσι και με το θάνατο ξυπνά στο Μπάρντο (κατάσταση μετά θάνατο) και μαθαίνει.

Το σώμα του Μπάρντο σχηματίζεται από αόρατη αιθερική ύλη και είναι πανομοιότυπο με το ανθρώπινο σώμα από το οποίο χωρίστηκε με το θάνατο.

Μέσα στο σώμα του Μπάρντο διατηρείται το στοιχείο συνείδηση και το ψυχικό νευρικό σύστημα, αντίστοιχο του νευρικού συστήματος του ανθρωπίνου σώματος.

Τα τρία συμπτώματα του θανάτου με το συμβολικό τους αντίστοιχο:

- Σωματική αίσθηση πίεσης, «η γη που βυθίζεται στο νερό».

- Σωματική αίσθηση γλοιώδους κρύου, σαν να βυθίζεται το σώμα σε νερό που σιγά σιγά μετατρέπεται σε θερμότητα πυρετού, «το νερό που βυθίζεται στη φωτιά».

- Αίσθημα σαν το σώμα να τινάζεται σε μικρά κομμάτια, «η φωτιά που βυθίζεται στον αέρα».

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (Ι΄)

2011-03-16T10:48:00.008+02:00

Ο άνθρωπος αποτελείται από τεράστιο αριθμό ζωών:

Κάθε μέρος του σώματος, κάθε όργανο, κάθε ιστός, κάθε κύτταρο, έχει την ξεχωριστή ζωή του και την ξεχωριστή του συνειδητότητα.

Οι εσωτερικές (αυτές) συνειδήσεις ακούν συνεχώς τη φωνή του λογικού και των συγκινήσεων.

Η εγκεφαλική συνειδητότητα έχει άγνοια γι’ αυτό και τους δίνει χιλιάδες διαφορετικές υποβολές,

- Που συχνά είναι αντιφατικές, παράλογες και βλαβερές για τον οργανισμό.

Οι εσωτερικές συνειδητότητες είναι ένα επαρχιακό πλήθος που ακούει τις γνώμες των κατοίκων της πρωτεύουσας, ακολουθούν τα γούστα τους και μιμούνται τους τρόπους τους.

Τα όσα «λένε» ο νους και το συναίσθημα, τα όσα κάνουν, όσα επιθυμούν, όσα φοβούνται, γίνονται αμέσως γνωστά στις πιο απόμακρες και σκοτεινές γωνιές του οργανισμού.

Το στομάχι μπορεί να υπνωτιστεί από ορισμένες παράλογες γεύσεις καθαρά «αισθητικού» χαρακτήρα.

Η καρδιά, τα νεφρά, το συκώτι, τα νεύρα, οι μυς, μπορούν να υποταγούν σε υποβολές που τους δίνονται ασυνείδητα με σκέψεις και συναισθήματα.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Zεν (ΣΤ΄)

2011-03-10T19:31:00.004+02:00

Ακολούθησε τη φύση σου, περπάτα ήρεμα και σταμάτα να ανησυχείς. Αν οι σκέψεις σου σε δεσμεύουν, εγκατάλειψε τις.

Μην ανταγωνίζεσαι τον κόσμο των αισθήσεων, γιατί όταν σταματήσει ο ανταγωνισμός, είναι το ίδιο σαν το πλήρες ξύπνημα.

Ο σοφός δεν «αγωνίζεται» (βου-βέι). Μόνο ο βυθισμένος στην άγνοια αυτοδεσμεύεται.

Όταν ερμηνεύεις το νου σου με το νου σου, πως θα αποφύγεις τη σύγχυση;

Ποια είναι η μέθοδος της απελευθέρωσης; Ποιος σε κρατά δεμένο; Κανείς. Τότε γιατί αναζητάς μια μέθοδο για απελευθέρωση; (Ερώτηση του 4ου πατριάρχη Τάο Χσιν 597-651 του Ζεν προς τον 3ο πατριάρχη Σενγκ Τσαν).

«Το σώμα είναι το δένδρο και ο νους μοιάζει με ένα ακίνητο καθρέπτη. Φρόντιζε να τον καθαρίζεις συνεχώς, ώστε να μην κολλήσει επάνω του ούτε ένας κόκκος σκόνης» Σεν Χσίου.

«Δεν υπήρξε ποτέ κάποιο δένδρο, ούτε κάποιος λαμπρός καθρέπτης. Στην ουσία δεν υπάρχει τίποτα κι έτσι, που θα κολλήσει η σκόνη;» Χούι Νεγκ.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΓ΄)

2011-03-05T09:09:00.006+02:00

Με την αποχώρηση του στοιχείου συνείδηση από το ανθρώπινο σώμα επέρχεται ένα ψυχικό σκίρτημα που το διαδέχεται μια κατάσταση διαύγειας.

Η αγνότερη κατάσταση του όντος είναι η υπερκόσμια συνείδηση κενή από κάθε νοητικό περιορισμό ή συσκότιση, που προέρχεται από την επαφή της πρωταρχικής συνείδησης με την ύλη.

Στο βασίλειο του καθαρού φωτός, ο νους για μια στιγμή ισορροπεί κι ενώνεται,

- Όμως λόγω της μη εξοικείωσης με την κατάσταση αυτή του εκστατικού μη – εγώ η συνείδηση του μέσου ανθρώπου δεν μπορεί να λειτουργήσει εκεί.

Η συνείδηση σκοτίζεται με σκέψεις της προσωπικότητας και του δυαδισμού και χάνοντας την ισορροπία, η συνείδηση πέφτει από το Καθαρό Φως.

Ο ιδεασμός του εγώ, εμποδίζει την πραγμάτωση της νιρβάνα, (το σβήσιμο της φλόγας της εγωιστικής επιθυμίας), κι έτσι ο τροχός της ζωής συνεχίζει να γυρνά.

Οι ενάρετοι βλέποντας τον κίνδυνο της προσκολλήσεως, που είναι η αιτία της γέννησης και του θανάτου,

- Σβήνουν στη ζωή αυτή τους πόνους της υπάρξεως,

- Φθάνοντας σε μια κατάσταση ελευθερίας από το φόβο και από τα πάθη.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (Θ΄)

2011-02-27T15:33:00.005+02:00

Ο άνθρωπος εξουσιάζεται από τις επιθυμίες του και καταντά το παιχνιδάκι των διαθέσεων και των εξωτερικών εντυπώσεων.

Η θέληση μπορεί να οριστεί σαν η συνισταμένη των επιθυμιών.

Οι άνθρωποι με ισχυρή θέληση συνήθως έχουν μια κυρίαρχη επιθυμία, που μπροστά σ’ αυτήν εξαφανίζονται όλες οι άλλες.

Ο κόσμος είναι ένας κόσμος άπειρων δυνατοτήτων.

Ο νους ακολουθεί την ανάπτυξη των δυνατοτήτων προς μια μόνο κατεύθυνση.

Τα πάντα είναι μέσα στον άνθρωπο και δεν υπάρχει τίποτα έξω απ’ αυτόν.

Ο χρόνος δεν είναι όρος της ύπαρξης του σύμπαντος,

- Αλλά μόνο ένας όρος αντίληψης του κόσμου από την ψυχική μας συσκευή,

- Που επιβάλλει στον κόσμο χρονικούς όρους, διότι διαφορετικά δε θα μπορούσε να το συλλάβει.

Αν ο άνθρωπος σκεφτεί το άπειρο, το αντιλαμβάνεται σαν έξω απ’ αυτόν.

Στην πραγματικότητα το άπειρο είναι μέσα του.

Zεν (Ε΄)

2011-02-22T19:43:00.010+02:00

Η τρίτη ευγενική αλήθεια, αναφέρεται στο τέλος της αυτό-απογοήτευσης, ή της προσκόλλησης, καθώς και στην έξοδο από το κάρμα που παράγει ο κύκλος της γέννησης και του θανάτου.

Αυτό το τέλος ονομάζεται νιρβάνα.

Αν η νιρβάνα είναι η εκπνοή, τότε αποτελεί την πράξη εκείνου που έχει διακρίνει τη ματαιότητα της επιδίωξης να συγκρατήσει την ανάσα του, εφόσον η συγκράτηση της ανάσας ισοδυναμεί με την απώλεια της.

Η νιρβάνα είναι ο τρόπος ζωής που προκύπτει, όταν απορρίπτεται οριστικά η έμμονη προσκόλληση στη ζωή.

Η τέταρτη ευγενική αλήθεια, αναφέρεται στον οκτα-βάθμιδο δρόμο της διδασκαλίας του Βούδα, που χάρη σ’ αυτήν καταργείται οριστικά η αυτό-απογοήτευση.

Όπου υπάρχει σκοπιμότητα, άμεση ή απώτερη, τότε υπάρχει και αναζήτηση για την προσκόλληση πάνω στα αποτελέσματα.

Όλες οι πράξεις με πρόθεση, πόθοι, ιδανικά, είναι μάταιες.

Σε ολόκληρο το σύμπαν δεν υπάρχει κάτι, όπου μπορεί κάποιος να πιαστεί.

Το ερώτημα, τι θα μου συμβεί όταν πεθάνω,

Eίναι ίδιο με το ερώτημα, τι συμβαίνει στη γροθιά μου, όταν ανοίγω το χέρι μου.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IB΄)

2011-02-17T11:40:00.002+02:00

Για τη βουδιστική άποψη, δεν υπάρχει επιστημονική αναγκαιότης να επιβεβαιώσει κανείς, ή να αρνηθεί την ύπαρξη ενός υπέρτατου Θεού – Δημιουργού,

- Καθώς ο νόμος του Κάρμα, (νόμος της αιτιότητας, της αναπόφευκτης σχέσεως αιτίου και αποτελέσματος, ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης, ο νόμος της δικαιοσύνης και της ισορροπίας, που ακολουθούν την εφαρμογή του σε κάθε εκδήλωση της ζωής),

- Παρέχει μια πλήρη εξήγηση για όλα τα φαινόμενα και είναι αφ’ εαυτού αποδεκτός.

Ο νους στην φυσική ή πρωταρχική του κατάσταση είναι άδειος από μορφοποιητικές δραστηριότητες.

Ο νους στην αφύσικη κατάσταση του, δηλαδή ενσαρκωμένος σε ανθρώπινο σώμα, βρίσκεται συνεχώς σε μορφοποιητική δραστηριότητα λόγω της ελκτικής δύναμης των πέντε αισθήσεων.

Η φυσική ή ανενσάρκωτη κατάσταση είναι η πεμπτουσία, όμοια με το ύψιστο ντυάνα, (βαθύ διαλογισμό), όταν ο νους βρίσκεται ακόμα ενωμένος με το ανθρώπινο σώμα.

Η ανθρώπινη μορφή, (και όχι η θεία φύση μέσα στον άνθρωπο), είναι μια άμεση κληρονομιά των υπανθρώπινων βασιλείων,

- Που εξελίχθηκε από τις πιο χαμηλές μορφές ζωής,

- Οδηγημένη από το πάντοτε αναπτυσσόμενο και μεταβαλλόμενο ρεύμα ζωής, (ζωικό ρευστό),

- Με τη συνείδηση σαν μια δυνατότητα, που μπορεί να ονομαστεί σπέρμα της δύναμης της ζωής.

Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εαυτός (Η΄)

2011-02-12T12:17:00.001+02:00

Οι άνθρωποι φοράνε το ένα ή το άλλο είδος μάσκας και πιστεύουν πως είναι ακριβώς σαν τη μάσκα αυτή,

- Ενώ στην πραγματικότητα είναι διαφορετικοί.

Ο καθένας μας έχει πολλές μάσκες, όχι μόνο μία.

Όταν αισθάνεσαι κατάθλιψη ή εκνευρισμό, προσπάθησε να θυμηθείς τον εαυτό σου.

Θα δεις ότι αυτός που αισθάνεται κατάθλιψη δεν είναι ο εαυτός σου,

- Αλλά η φανταστική ιδέα που έχεις για τον εαυτό σου.

Η πρόοδος του ανθρώπου αρχίζει από τη στιγμή που θα αντιληφθεί, ότι άλλο είναι αυτός ο ίδιος,

- Και άλλο είναι η φανταστική εικόνα που έχει φτιάξει για τον εαυτό του.

Zεν (Δ΄)

2011-02-07T10:58:00.005+02:00

Η δεύτερη ευγενική αλήθεια, αναφέρεται στο αίτιο της απογοήτευσης, (προσκόλληση), βασισμένη στην άγνοια, ασυνειδησία.

Είναι η κατάσταση του νου, όταν βρίσκεται υπνωτισμένος, ή «μαγεμένος» από τον φαινομενικό υλικό κόσμο,

- Με αποτέλεσμα να θεωρεί τον κόσμο των πραγμάτων και των γεγονότων σαν τον κόσμο της πραγματικότητας.

Σ’ ένα ακόμη βαθύτερο επίπεδο πρόκειται για την απουσία αυτογνωσίας, την απουσία της συνειδητοποίησης ότι,

- Κάθε προσκόλληση αποδεικνύεται αργά ή γρήγορα μια μάταιη προσπάθεια.

Όποιος όμως κατέχει την αυτογνωσία δεν βλέπει καμία δυαδική σχέση ανάμεσα στον εαυτό του και τον εξωτερικό κόσμο.

Η δράση του κύκλου της γέννησης και του θανάτου, ονομάζεται εξαρτημένη δράση.

Πρόκειται για δράση που προκύπτει από κάποιο αίτιο και αναζητά πάντα ένα αποτέλεσμα, είναι δηλαδή ο τύπος της δράσης που απαιτεί πάντα κι άλλη δράση.

Ο άνθρωπος υπόκειται στο κάρμα, (δράση – αποτέλεσμα), όταν αντιμετωπίζει τον κόσμο με τέτοιο τρόπο,

- Ώστε η λύση κάθε προβλήματος που τον απασχολεί να δημιουργεί καινούργια προβλήματα,

- Και η απόκτηση ελέγχου πάνω σ’ ένα πράγμα να παράγει την ανάγκη ελέγχου πάνω και σε άλλα πράγματα.

Προσπαθεί διαρκώς να παγιδέψει τον κόσμο μέσα στην παγίδα, όπου ο ίδιος είναι παγιδευμένος.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (IΑ΄)

2011-02-02T21:16:00.004+02:00

Ο νεκρός άνθρωπος γίνεται θεατής ενός θαυμαστού πανοράματος των απατηλών οραμάτων.

Κάθε σπέρμα της σκέψης στο περιεχόμενο της συνείδησης του παρουσιάζεται μπροστά του, όπως σε μια οθόνη κι εκείνος σαν παιδί που τα έχει χαμένα από την κατάπληξη, κοιτάζει χωρίς επίγνωση, εκτός αν υπήρξε μύστης.

Οι μετά θάνατο εμπειρίες του καθενός βασίζονται απόλυτα στο δικό του προσωπικό νοητικό περιεχόμενο.

Η μετά θάνατο κατάσταση μοιάζει πολύ με μια ονειρική κατάσταση και τα όνειρα της είναι τα παιδιά της νοοτροπίας εκείνου που ονειρεύεται.

Ο χριστιανός, ο μουσουλμάνος, ο ινδουιστής, ο υλιστής, όπως στα όνειρα, θα βλέπουν αντίστοιχα οράματα, σύμφωνα με τις σκέψεις και εμπειρίες τους.

Σ’ ένα βαθύ σύστημα γιόγκα, ο ζηλωτής εισέρχεται συνειδητά στην κατάσταση των ονείρων με πλήρη επίγνωση ότι ονειρεύεται,

Και ύστερα επιστρέφει στην κατάσταση της εγρήγορσης με πλήρη ανάμνηση της εμπειρίας.

Έτσι κατανοεί τη μη πραγματικότητα και των δύο καταστάσεων.

Η Βίβλος, όπως και το Κοράνι δεν εξετάζουν αν οι πνευματικές εμπειρίες – τα οράματα των προφητών, των ζηλωτών με τη μορφή οραμάτων μπορεί να μην είναι αληθινά,

Ενώ η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών βεβαιώνει κατηγορηματικά ότι:

- Κάθε όραμα χωρίς καμία εξαίρεση, όπου εμφανίζονται πνευματικά όντα, θεοί, ή δαίμονες, παράδεισοι, ή κολάσεις στο Μπάρντο, (μετά θάνατο), ή σε έκσταση,

- Είναι καθαρά απατηλά.

Ο στόχος της Θιβετανικής Βίβλου των Νεκρών είναι να αφυπνίσει τον ονειρευόμενο:

- Μέσα στην πραγματικότητα,

- Ελεύθερο από κάθε συσκότιση των πλανών,

- Σε μια υπερκόσμια κατάσταση, πέρα απ’ όλους τους φαινομενικούς παραδείσους και κολάσεις.

Λάμα Ντάβα Σαντάπ

Εαυτός (Ζ΄)

2011-01-28T21:28:00.003+02:00

Όλη μας η ζωή έχει ένα μόνο σκοπό: Να αποφεύγουμε τα δυσάρεστα συναισθήματα.

Ότι δυσάρεστο συνειδητοποιούμε σχετικά με τον εαυτό μας το αποφεύγουμε,

Και αυτός είναι ο κύριος λόγος που μας κρατά «κοιμισμένους».

Ευτυχία είναι αρμονία ανάμεσα στις εξωτερικές περιστάσεις και τις εσωτερικές εκδηλώσεις.

Τίποτα δε συμβαίνει τη στιγμή που συμβαίνει, η ανάγκη να συμβεί δημιουργήθηκε πολύ καιρό πριν.

Νομίζουμε ότι μπορούμε να πάρουμε κάποια απόφαση και να ενεργήσουμε ανάλογα.

Στην πραγματικότητα μας εξουσιάζουν οι εξωτερικές επιδράσεις και όχι οι εσωτερικές αποφάσεις.

Τίποτα δε χαρίζεται, μόνο αγοράζεται.

Τα πράγματα δεν πέφτουν από τον ουρανό, δεν βρίσκονται τυχαία, πρέπει να τα αγοράσουμε.

Zεν (Γ΄)

2011-01-23T19:24:00.003+02:00

Η πρώτη ευγενική αλήθεια αναπτύσσεται γύρω από τον πόνο, τη γέννηση, την αρρώστια, τη θλίψη, την προσκόλληση σε δυσάρεστα, τον ανεκπλήρωτο πόθο.

Όσο προσπαθείς να «αρπαχτείς» από τον κόσμο, τόσο αυτός μεταβάλλεται.

Αυτή καθαυτή η πραγματικότητα δεν είναι ούτε πρόσκαιρη ούτε μόνιμη, δεν μπορεί να καταταχθεί.

Αλλά όταν προσπαθείς να πιαστείς απ’ αυτήν, τότε η μεταβολή γίνεται ολοφάνερη.

Όπως όταν κυνηγάς τη σκιά σου. Όσο πιο γρήγορα τρέχεις πίσω της, τόσο πιο γρήγορα τρέχει κι αυτή.

Ο εαυτός δεν «πιάνεται» αν είναι ο πραγματικός εαυτός.

Το μόνο που παρουσιάζεται για αντικείμενο στήριξης είναι πάντα μια από τις αναρίθμητες μορφές του Εγώ.

Θεμελιώδης αρχή του βουδισμού είναι το όχι – εγώ.

Η απουσία της οντότητας με διάρκεια, (το εγώ),που υπόκειται στις μεταβαλλόμενες εμπειρίες.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (I΄)

2011-01-18T11:36:00.005+02:00

Όπως σκέπτονται οι άνθρωποι, τέτοιοι είναι και εδώ και στο μετέπειτα,

- Γιατί οι σκέψεις είναι οι γεννήτορες όλων των δράσεων, καλών και κακών,

- Και όπως έσπειρε κανείς θα θερίσει….

Τα οράματα των παρουσιών, που βλέπει ο νεκρός στην ενδιάμεση κατάσταση δεν είναι οράματα της πραγματικότητας,

- Αλλά μόνο απατηλές ενσωματώσεις των μορφών – σκέψεων, που γεννά το νοητικό περιεχόμενο του νεκρού.

Τα οράματα αυτά, (πνεύματα, θεοί, δαίμονες, κόλαση, παράδεισος), αντιστοιχούν σε:

- Συγκεκριμένες ανθρώπινες σκέψεις, πάθη και παρορμήσεις, ανώτερες και κατώτερες,

- Που αποτελούν το περιεχόμενο της συνείδησης του νεκρού, ή την προσωπικότητα του, η οποία είναι ένα παροδικό προϊόν.

Καμία από τις θεότητες, ή τα πνευματικά όντα δεν έχει πραγματική ατομική ύπαρξη,

Αρκεί να αναγνωρίζεται, (από το νεκρό), ότι αυτές οι παρουσίες είναι δικές του μορφές – σκέψεις.

Είναι μόνο το περιεχόμενο της συνείδησης, το οποίο μορφοποιείται σε παρουσίες οραμάτων, «αέρινα τίποτα».

Η πλήρης αναγνώριση αυτής της ψυχολογίας από το νεκρό τον απελευθερώνει μέσα στην Πραγματικότητα.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Λάμα Ντάβα Σαντάπ

Εαυτός (ΣΤ΄)

2011-01-13T11:59:00.004+02:00

Ότι κι αν κάνουμε, ότι κι αν σκεφτόμαστε, ότι κι αν νιώθουμε, δε θυμόμαστε τον εαυτό μας.

Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε παρόντες, ότι έχουμε επίγνωση, συνειδητότητα, ότι είμαστε εδώ.

Πρέπει να έχεις επίγνωση του εαυτού σου την ίδια στιγμή που συμβαίνουν τα γεγονότα.

Η επίγνωση του εαυτού είναι η μεγαλύτερη δυνατή αλλαγή στον άνθρωπο.

Κάθε μέρα μπορείς να βρίσκεις χρόνο για να συνειδητοποιείς ότι δεν θυμάσαι τον εαυτό σου.

Αυτό θα σε φέρει βαθμιαία στην ανάμνηση του εαυτού.

Αν γίνουμε ενσυνείδητοι αρχίζουμε να βλέπομε πράγματα, για τα οποία δεν έχουμε ιδέα.

Να θυμάσαι τον εαυτό σου τρεις τέσσερις φορές την ημέρα, τις ίδιες ώρες και με το σταμάτημα των σκέψεων η ανάμνηση του εαυτού θα έρχεται από μόνη της στα μεταξύ διαστήματα όταν τη χρειάζεσαι.

Συνέχισε να παρατηρείς και θα δεις ότι υπάρχει ένα μέρος μέσα σου, όπου θα είσαι ήσυχος, ήρεμος και τίποτε δε θα μπορεί να σε ενοχλήσει.

Είναι ανάγκη να θυμόμαστε τον εαυτό μας, ιδίως όταν πάμε να κάνουμε κάτι κακό και να μην το κάνουμε.

Όσο περισσότερο θυμόμαστε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο έλεγχο θα έχομε και θα μπορούμε να σταματάμε ορισμένες εντυπώσεις. Αυτές θα έρχονται, αλλά δε θα διεισδύουν.

Zεν (Β΄)

2011-01-07T19:21:00.002+02:00

Από τη στιγμή που σταματά και η τελευταία ταύτιση του εαυτού με κάποιο αντικείμενο, ή κάποια ιδέα,

- Τότε προκύπτει η κατάσταση χωρίς αντίληψη, όπου η συνείδηση απολαμβάνει πλέον τις λάμψεις του άγνωστου βάθους της.

Αυτή η κατάσταση είναι θεϊκή και ταυτίζεται με τη γνώση της Αιώνιας Πραγματικότητας.

Ο πολυπρόσωπος υλικός κόσμος των γεγονότων και των δεδομένων,

Ερμηνεύεται σαν μια παραίσθηση που επικαλύπτει τη βαθύτερη αλήθεια της Αιώνιας Πραγματικότητας.

Η επίγνωση της Αιώνιας Πραγματικότητας αποκτάται με την «απελευθέρωση» από τον φαινομενικό υλικό κόσμο.

Το ανυπέρβλητο πλήρες ξύπνημα, είναι η απελευθέρωση από τον φαινομενικό υλικό κόσμο και τον αιώνιο κύκλο της γέννησης και του θανάτου.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Θ΄)

2011-01-02T15:22:00.011+02:00

Η ΘΒΤΝ, ή Μπάρντο Τοντόλ είναι μια μυητική διαδικασία, που σκοπεύει ν’ αποκαταστήσει την ψυχή στη θεότητα που έχασε με τη γέννηση.

Έχει σκοπό να αφυπνίσει το νεκρό στην πραγματικότητα, δηλαδή στην υπερκόσμια κατάσταση συνείδησης, (Φώτιση), κατά την μεταθανάτιο ύπαρξη (Μπάρντο).

Συμβολικά περιγράφεται σαν μια ενδιάμεση κατάσταση διαρκείας 49 ημερών, μεταξύ ζωής και επαναγέννησης. Διακρίνεται σε 3 μέρη:

- Τσικχάι Μπάρντο, ο νεκρός βρίσκεται σε μια κατάσταση χωρίς συνείδηση του γεγονότος ότι έχει αποχωριστεί από το ανθρώπινο σώμα.

Εκεί ανατέλλει το Καθαρό Φως, αλλά ο νεκρός δεν είναι σε θέση να το αναγνωρίσει γιατί το αντιλαμβάνεται συσκοτισμένο καρμικά (από το εγώ του, τις σκέψεις και πράξεις στη ζωή του).

- Τσογίντ Μπάρντο, ο νεκρός βρίσκεται κάτω από την πλάνη του ότι αν και έχει πεθάνει, κατέχει ακόμη ένα σώμα από σάρκα και αίμα.

Εκεί ανατέλλουν συμβολικά οράματα, αυταπάτες που τις δημιουργούν τα αντανακλαστικά των σκέψεων - πράξεων, που έκανε κατά τη διάρκεια της γήινης ζωής του.

Ότι είχε σκεφθεί, ή είχε κάνει, τώρα γίνονται ένα μεγαλόπρεπο πανόραμα, σαν περιεχόμενο της συνείδησης της προσωπικότητας του.

- Σίντπα Μπάρντο, εδώ αντιλαμβάνεται ότι στην πραγματικότητα δεν έχει σώμα κι έτσι αναπτύσσει μια φλογερή επιθυμία να το αποκτήσει.

Αναζητώντας ένα σώμα, οι καρμικές προτιμήσεις για γήινη ύπαρξη γίνονται φυσικά αποφασιστικές και τελικά με την επαναγέννηση του τερματίζεται η μεταθανάτιος κατάσταση.

Αυτή είναι η φυσιολογική διαδικασία για τους κοινούς ανθρώπους.

Οι εξαιρετικές διάνοιες που κατέχουν εξαιρετική γνώση και φώτιση δοκιμάζουν μόνο τα πνευματικώτερα στάδια του Μπάρντο στις πρώτες λίγες μέρες.

Οι πιο φωτισμένοι ξεφεύγουν εντελώς από το Μπάρντο, περνώντας σ’ ένα παραδεισιακό βασίλειο, ή ενσαρκούμενοι πάλι στον κόσμο, αμέσως μόλις απορρίψουν το ανθρώπινο σώμα, διατηρώντας πάντα την αδιάσπαστη συνέχεια της συνείδησης.

Λάμα Ντάβα Σαντάπ

Εαυτός (E΄)

2010-12-27T10:30:00.004+02:00

Η ζωή του ανθρώπου μηχανή, ελέγχεται από το τυχαίο, διότι τα πράγματα στην καθημερινή ζωή συμβαίνουν μηχανικά, τυχαία.

Όταν αναπτύξουμε θέληση, παύουμε να είμαστε κάτω από το νόμο του τυχαίου.

Όπως είμαστε τώρα, πάντοτε θα βρισκόμαστε κάτω από μια ορισμένη πιθανότητα του τυχαίου.

Σιγά – σιγά όμως μπορούμε να μειώσουμε τις πιθανότητες των τυχαίων γεγονότων.

Η θεωρία των τυχαίων γεγονότων είναι απλή:

Συμβαίνουν μόνο όταν ο χώρος είναι κενός, αν ο χώρος είναι κατειλημμένος από συνειδητές πράξεις δεν μπορούν να συμβούν.

Όσο περισσότερο έλεγχο έχουμε στον εαυτό μας, τόσο περισσότερο αλλάζει ο νόμος του τυχαίου.

Όταν σταματήσουν τα εσωτερικά τυχαία γεγονότα μέσα μας, αυτό θα μας κάνει πιο ελεύθερους από τα εξωτερικά τυχαία γεγονότα.

Θέληση σημαίνει απελευθέρωση από τη μηχανική κατάσταση.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Zεν (A΄)

2010-12-20T19:37:00.003+02:00

Ο βουδισμός Ζεν δεν είναι ούτε θρησκεία, ούτε ψυχολογία, ούτε φιλοσοφία, ούτε κάποιο είδος επιστήμης,

- Είναι ένας « δρόμος λύτρωσης».

Η λύτρωση από τη σύμβαση, (ο τρόπος που έχουμε μάθει να ζούμε), δεν συντελείται με την καταπολέμηση της, αλλά με την άρνηση της γοητείας της:

- Με το να την χρησιμοποιεί κανείς και όχι να χρησιμοποιείται απ’ αυτήν.

Η πρακτική εφαρμογή του δρόμου της λύτρωσης αποτελεί μια διαδοχική ανακοπή του εαυτού του καθενός, από κάθε λογής ταύτιση.

Αποβλέπει στην πληρότητα της συνειδητοποίησης από μέρους του ατόμου,

- Ότι δεν είναι αυτό το σώμα, αυτά τα συναισθήματα, αυτές οι σκέψεις, αυτή η συνείδηση.

Η πραγματικότητα της ζωής δεν έχει καμία σχέση με το οποιοδήποτε αντιληπτό αντικείμενο,

Και σε τελική ανάλυση δεν μπορεί να ταυτιστεί ούτε με κάποια ιδέα, όπως εκείνη του Θεού.

A.Watts

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (H΄)

2010-12-15T15:20:00.009+02:00

Όπως στην εμβρυακή κατάσταση του ανθρώπου το έμβρυο περνάει απ’ όλες τις μορφές της οργανικής δομής, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο,

Έτσι και στη μεταθανάτιο κατάσταση, την εμβρυακή του ψυχικού κόσμου,

Ο γνώστης ή η αρχή της συνείδησης, πριν επανέλθει στην πυκνή ύλη, ζει εμπειρίες καθαρά ψυχικών καταστάσεων.

Οτιδήποτε είναι ορατό και αόρατο,

Είτε Σαμσάρα, (ο κόσμος της γέννησης και του θανάτου, η κατάσταση της σύγχυσης και της άγνοιας, ο κόσμος που ζούμε),

Είτε Νιρβάνα (Λύτρωση, Φώτιση), στη βάση είναι Ένα,

Δηλαδή Σουνιάτα, (Η απόλυτη φύση όλων των εξωτερικών και εσωτερικών φαινομένων),

Με δύο ατραπούς Αβιντίγια – Άγνοια και Βίντγια - Γνώση.

Η Σαμσάρα και η Νιρβάνα είναι οι 2 πόλοι της συνείδησης.

Λάμα Ντάβα Σαντάπ

Εαυτός (Δ΄)

2010-12-08T11:39:00.003+02:00

Μια από τις μεγάλες ψευδαισθήσεις που έχομε και από τις πιο δύσκολες στην καταπολέμηση είναι η πεποίθηση μας ότι μπορούμε και «πράττουμε».

Δεν παραδεχόμαστε ότι τα πράγματα συμβαίνουν μηχανικά.

Το κακό γίνεται πάντοτε μηχανικά, ενώ το καλό γίνεται πάντα συνειδητά.

Αν προσπαθήσεις να έχεις επίγνωση του εαυτού σου θα δεις ότι δεν μπορείς να το κάνεις.

Το κύριο εμπόδιο για την απόκτηση της συνειδητότητας του εαυτού είναι ότι νομίζουμε πως την έχουμε.

Δεν θα αποκτήσει κανείς ποτέ συνειδητότητα του εαυτού όσο πιστεύει ότι την έχει.

Όλη η ιστορία είναι φτιαγμένη από ανθρώπους που κοιμούνται….

Άνθρωποι που κοιμούνται:

- Μάχονται, θεσπίζουν νόμους, δείχνουν υπακοή, ή αρνούνται υπακοή σ’ αυτούς.

Για να αναπτυχθούμε πρέπει να ξυπνήσουμε και να παλέψουμε με τη μηχανικότητα μας.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Z΄)

2010-12-03T20:27:00.007+02:00

Η ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ ζωής και επαναγέννησης ονομάζεται από τους ανθρώπους θάνατος.

Η πλάνη του θανάτου προέρχεται από την ταύτιση του ατόμου με την προσωρινή μεταβατική του μορφή, φυσική, συναισθηματική, νοητική,

Απ’ όπου πηγάζει η λανθασμένη ιδέα ότι υπάρχει ένα προσωπικό, ξεχωριστό εγώ, που ανήκει σε κάποιον και φοβάται να μην το χάσει.

Αν ταυτίζεσαι με το Αιώνιο, το Άφθαρτο φως, τότε ο φόβος του θανάτου διαλύεται σαν σύννεφο μπροστά στον ήλιο που ανατέλλει.

Τότε γνωρίζεις πως οτιδήποτε και αν δεις, ακούσεις, ή αισθανθείς την ώρα της αναχώρησης απ’ αυτή τη ζωή:

- Δεν είναι παρά μια αντανάκλαση του δικού σου συνειδητού και ασυνείδητου νοητικού περιεχομένου.

Λάμα Αναγκαρίκα Γκοβίντα.

Εαυτός (Γ΄)

2010-11-28T14:55:00.002+02:00

Συνειδητότητα είναι ένα ιδιαίτερο είδος επίγνωσης μέσα στον άνθρωπο, ανεξάρτητα από τη δραστηριότητα της διάνοιας.

Είμαστε φτιαγμένοι να ζούμε σε τέσσερις καταστάσεις συνειδητότητας,

Αλλά έτσι όπως είμαστε χρησιμοποιούμε μόνο τις δύο.

Τη μία όταν είμαστε ξύπνιοι και την άλλη όταν κοιμόμαστε.

Η τρίτη κατάσταση είναι η συνειδητότητα του εαυτού, που οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι την έχουν!

Κατά την παρατήρηση του εαυτού αντιλαμβανόμαστε ότι δεν βρισκόμαστε στην τρίτη κατάσταση συνειδητότητας, ότι ζούμε μόνο στις δύο.

Η τέταρτη κατάσταση είναι η αντικειμενική συνειδητότητα, η οποία είναι απρόσιτη για μας.

Στην τέταρτη κατάσταση φθάνουμε μόνο μέσω της συνειδητότητας του εαυτού.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (ΣΤ΄)

2010-11-23T15:45:00.002+02:00

Η ενεργός μνήμη είναι ένα μικρό μόνο μέρος της συνείδησης.

Η υποσυνείδητη μνήμη καταγράφει και διαφυλάσσει κάθε εντύπωση και πείρα του παρελθόντος.

Ο νους δεν μπορεί να ανακαλέσει την υποσυνείδητη μνήμη.

Όμως υπάρχουν άνθρωποι, που με τη αυτοσυγκέντρωση είναι ικανοί να φέρνουν το υποσυνείδητο στην περιοχή της συνείδησης.

Έτσι αντλούν από τον απεριόριστο θησαυρό του υποσυνείδητου, όπου συσσωρεύονται όχι μόνο οι καταγραφές των περασμένων ζωών,

Αλλά και οι καταγραφές του παρελθόντος της φυλής μας.

Εάν όμως τυχαία «άνοιγαν» οι πύλες του υποσυνείδητου ενός ατόμου,

Ο απροετοίμαστος νους θα κατακυριευόταν και θα συντρίβονταν.

Λάμα Αναγκαρίκα Γκοβίντα.

Εαυτός (Β΄)

2010-11-16T15:19:00.003+02:00

Για τη μελέτη του εαυτού είναι ανάγκη να μελετήσουμε τις μεθόδους παρατήρησης του εαυτού.

Υπάρχουν τέσσερις λειτουργίες του εαυτού, η διανοητική, η συναισθηματική, η ενστικτώδης και η κινητική.

Οι ενστικτώδεις είναι έμφυτες και αναφέρονται στην εσωτερική λειτουργία του οργανισμού, αναπνοή, λειτουργία καρδιάς, χώνεψη, γεύση, αφή κλπ.

Από τις εξωτερικές κινήσεις μόνο τα απλά αντανακλαστικά ανήκουν στην ενστικτώδη λειτουργία.

Γεννιόμαστε με τις ενστικτώδεις λειτουργίες, ενώ οι κινητικές μαθαίνονται, γράψιμο, ποδήλατο, ακόμα και το βάδισμα.

Η διανοητική λειτουργία, (σκέψη, έχει τη μικρότερη ταχύτητα, ακολουθούν η κινητική, η ενστικτώδης και η συναισθηματική, οι οποίες έχουν περίπου την ίδια ταχύτητα.

Στην παρατήρηση του εαυτού είναι ανάγκη να διαχωρίζομε τις τέσσερις λειτουργίες και να τις ταξινομούμε.

Το δύσκολο είναι ότι ξεχνάμε να παρατηρούμε, γιατί γενικά δε θυμόμαστε τον εαυτό μας.

Αν μπορείς να θυμάσαι τον εαυτό σου θα είχες τη θέληση να κάνεις ότι θέλεις.

Ανάμνηση του εαυτού σημαίνει έλεγχος των σκέψεων.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Ε΄)

2010-11-11T19:24:00.002+02:00

Το κάρμα συνεπάγεται ένα είδος ψυχικής θεωρίας της κληρονομικότητας, καθόσον υπάρχει κληροδότηση ψυχικών χαρακτηριστικών.

Τα αρχέτυπα είναι αιώνια κληρονομούμενες μορφές και ιδέες που δεν έχουν στην αρχή κανένα ειδικό περιεχόμενο.

Αυτό παρουσιάζεται μόνο μέσα στη ζωή του ατόμου, όταν η προσωπική εμπειρία φυλακίζεται μέσα στις μορφές αυτές.

Αν δεν προϋπήρχαν πανομοιότυπα παντού, πως θα μπορούσε να εξηγήσει κανείς το γεγονός στο Μπάρντο ότι «οι νεκροί δεν ξέρουν ότι είναι νεκροί».

Το στρώμα της ασυνείδητης ψυχής, που αποτελείται από αυτές τις παγκόσμιες δυναμικές μορφές είναι το συλλογικό ασυνείδητο.

Η σχιζοφρένεια συνίσταται σε μια καθίζηση του νοητικού επιπέδου, που καταργεί το φυσιολογικό έλεγχο του συνειδητού νου κι έτσι δίνει απεριόριστο χώρο στο παιχνίδι των ασυνείδητων «κυριάρχων».

Ο κόσμος των θεών και των πνευμάτων δεν είναι τίποτα άλλο παρά «το συλλογικό ασυνείδητο» μέσα μας.

Ψυχολογικές Παρατηρήσεις Καρλ Γιούνγκ.

Σημείωση Ερμή: Αν και κάθε ανάρτηση της ίδιας ενότητας, γενικά μπορεί να κατανοηθεί από μόνη της, θα ήταν καλύτερο για τον αναγνώστη να τις παρακολουθήσει με την αλφαβητική τους σειρά.

Εαυτός (Α΄)

2010-11-06T09:04:00.004+02:00

Ψυχολογία είναι η μελέτη της εφικτής εξέλιξης του ανθρώπου και η μελέτη του εαυτού μας.

Δε χρησιμοποιούμε ούτε ένα μικρό μέρος των ικανοτήτων μας και των δυνάμεων μας.

Έχουμε ένα μεγάλο σπίτι γεμάτο με ωραία έπιπλα, με ένα δωμάτιο βιβλιοθήκης και πολλά άλλα δωμάτια και μένουμε στο υπόγειο.

Μιλάμε πάντα για τον εαυτό μας ως εγώ και υποθέτουμε ότι αναφερόμαστε συνέχεια στο ίδιο πράγμα, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε χωρισμένοι σε εκατοντάδες διαφορετικά εγώ.

Αυτά τα εγώ αλλάζουν συνέχεια, το ένα πνίγει το άλλο, το ένα αντικαθιστά το άλλο και όλη αυτή η πάλη αποτελεί την εσωτερική μας ζωή.

Τα εγώ χωρίζονται σε διάφορες ομάδες, μερικές από τις οποίες ανήκουν στις σωστές διαιρέσεις των λειτουργιών του ανθρώπου.

Μερικές απ’ αυτές είναι εντελώς τεχνητές και δημιουργούνται από ορισμένες φανταστικές ιδέες που έχει ο άνθρωπος για τον εαυτό του.

Κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα, κάθε αίσθηση, κάθε επιθυμία, κάθε μ’ αρέσει, ή δεν μ’ αρέσει είναι ένα εγώ.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Δ΄)

2010-11-01T11:52:00.003+02:00

Στο ασυνείδητο βρίσκονται αποθηκευμένα τα αρχεία ολόκληρου του παρελθόντος της ανθρωπότητας.

Ο «δότης» όλων των «δεδομένων» πραγμάτων κατοικεί μέσα μας.

Η ζωική φύση του ανθρώπου τον κάνει να αντιστέκεται στο ότι ο ίδιος είναι ο δημιουργός των καταστάσεων του.

Η λύτρωση είναι ένας χωρισμός και μια απελευθέρωση, από την προηγούμενη κατάσταση του σκότους και την ασυνειδησία, που οδηγεί σε μια κατάσταση φωτίσεως και ελευθερίας.

Οι ψυχαναλυτές ποτέ δεν πήγαν πιο πίσω από καθαρά εικαστικά ίχνη ενδομήτριων εμπειριών.

Ακόμη και το περίφημο «τραύμα της γέννησης», δεν μπορεί να εξηγήσει τίποτα περισσότερο από την υπόθεση ότι:

- Η ζωή είναι μια αρρώστια με κακή πρόγνωση γιατί αποτέλεσμα είναι πάντα ο θάνατος.

Όποιος εισχωρήσει στο ασυνείδητο με καθαρά βιολογικές υποθέσεις, θα κολλήσει στην ενστικτώδη σφαίρα.

Δε θα μπορέσει να προχωρήσει πιο πέρα, γιατί θα έλκεται συνεχώς πίσω στη φυσική ύπαρξη.

Ο λογικός δυτικός νους, με τη βοήθεια της ψυχανάλυσης, προχώρησε στο «νευρωτισμό του Μπάρντο».

Έφθασε εκεί σ’ ένα αναπόφευκτο εμπόδιο, χάρις στην αβασάνιστη παραδοχή ότι κάθε τι το ψυχολογικό είναι υποκειμενικό και προσωπικό.

Ψυχολογικές Παρατηρήσεις Καρλ Γιούνγκ.

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (ΣΤ΄)

2010-10-27T12:17:00.003+03:00

Όταν δεν βρισκόμαστε σε σύγκρουση μέσα μας, δε βρισκόμαστε σε σύγκρουση ούτε εξωτερικά.

Εσύ κι εγώ είμαστε υπεύθυνοι για τον πόλεμο και μπορούμε να τον σταματήσουμε:

Αν μεταμορφώσουμε τους εαυτούς μας, που είναι η αιτία πολέμου.

Χωρίς τη μεταμόρφωση του εαυτού μας θα υπάρχουν αναγκαστικά:

- Εθνικοί, φυλετικοί και ιδεολογικοί ανταγωνισμοί.

- Ο πολλαπλασιασμός των όπλων και των στρατιωτών.

- Όλες οι βαναυσότητες, που οδηγούν στην οργανωμένη σφαγή (των πολέμων).

Ζω ειρηνικά σημαίνει ότι δε δημιουργώ ανταγωνισμό.

Η ειρήνη έρχεται μόνο όταν ο καθένας έχει την ειρήνη μέσα του.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Γ΄)

2010-10-20T15:21:00.002+03:00

Η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών δίνει οδηγίες στο νεκρό κατά την περίοδο υπάρξεως του στο Μπάρντο.

Η κατάσταση Μπάρντο, συμβολικά περιγράφεται σαν μια ενδιάμεση κατάσταση διαρκείας 49 ημερών, μεταξύ ζωής και επαναγέννησης.

Διακρίνεται σε 3 μέρη:

- Τσικχάι Μπάρντο, περιγράφει τα ψυχικά γεγονότα τη στιγμή του θανάτου.

- Τσογίντ Μπάρντο, ασχολείται με την ονειρική κατάσταση που επέρχεται αμέσως μετά το θάνατο και με ότι ονομάζεται «καρμικές πλάνες».

- Σίντπα Μπάρντο, αφορά στην εμφάνιση του ενστίκτου για γέννηση και στα γεγονότα προ της γέννησης.

Η κάθοδος δείχνει την αποξένωση της συνείδησης από τις λυτρωτικές αλήθειες, καθώς πλησιάζει όλο και περισσότερο στη φυσική επαναγέννηση.

Ο σκοπός των οδηγιών είναι να καθηλώσει την προσοχή του νεκρού:

- Σε κάθε διαδοχικό στάδιο πλάνης κι εμπλοκής,

- Στη δυνατότητα της απελευθέρωσης, που υπάρχει πάντα και

- Να του εξηγήσει τη φύση των οραμάτων του.

Ψυχολογικές Παρατηρήσεις Καρλ Γιούνγκ.

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (E΄)

2010-10-15T19:59:00.014+03:00

Μπορούμε να προκαλέσουμε στην ίδια την ουσία της ύπαρξης μας μια ψυχολογική

μεταλλαγή,

(χωρίς καμία εξωτερική επίδραση, πειθώ, κάποιο φόβο τιμωρίας και όλες τις άλλες εκδηλώσεις της φύσης μας, με τις οποίες έχουμε κτίσει τη σάπια κοινωνία στην οποία ζούμε),

Έτσι ώστε να πάψουμε να είμαστε αγχώδεις, φοβισμένοι, ανταγωνιστικοί, φθονεροί, άπληστοι, βάρβαροι, βίαιοι;

Το να πραγματοποιήσεις ένα διαφορετικό τρόπο ζωής σημαίνει:

- Να τον πραγματοποιήσεις όχι στους άλλους, αλλά στον εαυτό σου, διότι ο άλλος είναι εσύ.

Δεν υπάρχει εμείς κι αυτοί, υπάρχει μόνο εμείς.

Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για τους άλλους, αν δεν κάνεις πρώτα κάτι για τον εαυτό σου.

Οι συνθήκες είναι δυνατό να ελεγχθούν από εμάς γιατί,

- Εμείς δημιουργούμε αυτές τις συνθήκες και η κοινωνία είναι το προϊόν των σχέσεων μας.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Β΄)

2010-10-10T09:24:00.005+03:00

Είναι αφάνταστα πολύτιμο να γνωρίζει κανείς πώς να συναπαντήσει σωστά το θάνατο, όταν αυτός έλθει.

Υπάρχει πλήρης, σε μια εν δυνάμει συνείδηση, η μνήμη ενός παρελθόντος ξεχασμένου, το οποίο ανήκει στον καθένα από μας που βρίσκεται ενσαρκωμένος.

Είμαστε ένα με κάθε τι που υπάρχει σε κάθε κατάσταση αισθανόμενης ύπαρξης:

- Από τους χαμηλότερους κόσμους του πόνου μέχρι τις ύψιστες καταστάσεις της μακαριότητας και της φώτισης.

Η θεωρία της επαναγέννησης συνεπάγεται μια επιστημονική επέκταση και διόρθωση της δαρβινικής αντίληψης περί εξέλιξης:

– Ότι δηλαδή μόνο με το πέρασμα από τον κύκλο της ζωής και του θανάτου, ο άνθρωπος φθάνει στην ψυχική και πνευματική εκείνη σφαίρα της προορισμένης τελειότητας.

Η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών περιγράφει μια μυητική διαδικασία, που σκοπεύει ν’ αποκαταστήσει την ψυχή στη θεότητα που έχασε με τη γέννηση.

Όποιος ακολουθεί την εσωτερική διδασκαλία έρχεται αυτόματα σ’ επαφή με πολύ καθορισμένες ψυχικές δυνάμεις.

Δεν πρέπει να ξοδέψεις σε άχρηστα έργα του κόσμου αυτού την υπέρτατη ευκαιρία που σου δόθηκε με την ανθρώπινη γέννηση:

- Και να φύγεις με άδεια τα πνευματικά σου χέρια, από τη ζωή αυτή.

Σχόλια Β.Γ. Έβανς Γουέντζ

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (Δ΄)

2010-10-05T10:41:00.007+03:00

Αν οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους:

- Δεν θα είναι εθνικιστές και δε θα ταυτίζονται με καμιά χώρα.

- Δεν θα ανήκουν σε καμία θρησκεία.

- Θα καταλάβουν ποια είναι η ορθή σχέση τους με την ιδιοκτησία.

Γιατί:

- Η λατρεία του κράτους φέρνει πόλεμο, που σκοτώνει ή ακρωτηριάζει τα παιδιά τους.

- Το δόγμα και η πίστη διαιρούν τους ανθρώπους σε αλληλοσυγκρουόμενες παρατάξεις.

- Το κτητικό ένστικτο έχει δώσει στην ιδιοκτησία μια τεράστια και ψεύτικη σημασία, η οποία καταστρέφει τον κόσμο.

Όλοι μας έχομε συμβάλλει με τη βία μας στην κατάσταση που βρίσκεται ο κόσμος.

Όλες οι επαναστάσεις βασίστηκαν στη βία, η γαλλική, η κομμουνιστική κλπ και όλες κατέληξαν στην τυραννία , ή στη γραφειοκρατία.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (Η΄)

2010-09-30T09:52:00.004+03:00

Το σώμα είναι σύνθεση στοιχείων, που διαλύονται με το θάνατο και επιστρέφουν στα στοιχεία τους.

Ουσιαστικά είμαστε τα ίδια υλικά με τα φυτά και τα ζώα,

Και αυτά τα στοιχεία δε χάνονται ποτέ, αυτή η ύλη δε χάνεται ποτέ,

Αλλά μετασχηματίζεται σε νέες συνθέσεις, σε νέα όντα.

Το εγώ είναι μόνο μια εικόνα, ένα φαινόμενο, μια σύνθεση από ψεύτικα στοιχεία.

Ο θάνατος του εγώ, η διάλυση των στοιχείων του είναι η προϋπόθεση για το ξαναβλάστημα της ουσίας μας.

Ο φόβος είναι σκοτάδι κι ο θάνατος είναι φως.

Το να παρατηρείς την κίνηση του φόβου μέσα σου, να μένεις ολοκληρωτικά μαζί του χωρίς καμιά κίνηση της σκέψης,

Αυτό είναι ολοκληρωτικό τελείωμα του φόβου.

Ο θάνατος είναι ένα τελείωμα και έχει εξαιρετική σημασία στη ζωή.

Όχι ότι το φυσικό σώμα δεν πρόκειται να καταστραφεί,

Αλλά υπάρχει ελευθερία από το φόβο του ότι δεν είναι δυνατό να συνεχιστείς.

Θάνατος είναι να ζεις ελεύθερος από οποιαδήποτε προσκόλληση, να ζεις και να πεθαίνεις κάθε στιγμή.

Το να ζεις είναι η τέχνη της ζωής και του θανάτου μαζί.

Αυτό γεννά απίστευτη αγάπη.

Να ζεις χωρίς ψυχολογικό αύριο, είναι ο πιο υγιής τρόπος ζωής.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών / Bardo –Tontol (Α΄)

2010-09-25T19:43:00.003+03:00

Η κατάσταση του Μπάρντο είναι η μετά θάνατον ονειρική κατάσταση, που ακολουθεί την κατάσταση της ζωής στη γη.

Ο στόχος της Θιβετανικής Βίβλου των Νεκρών είναι ν’ αφυπνίσει τον ονειρευόμενο στην πραγματικότητα:

- Την υπερκόσμια κατάσταση συνείδησης, τη Φώτιση εξαφανίζοντας όλους τους δεσμούς της σανγκσαρικής, (απατηλής-γήινης) ύπαρξης.

Η ζωή αποκτά την αληθινή της σημασία, μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε την ύπαρξη,

Όχι σαν πιθανότητα αλλά σαν βεβαιότητα, της μετά θάνατο ζωής.

Η γήινη παρουσία αποτελεί ένα μέρος και όχι την αρχή και το τέλος της ζωής.

Ο Σωκράτης είχε ενορατικά αντιληφθεί ότι οι ζωντανοί έρχονται από τους νεκρούς.

Ο υπέρτατος στόχος του ανθρώπου είναι η υπέρβαση του παροδικού.

Σχόλια Β.Γ. Έβανς Γουέντζ.

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (Γ΄)

2010-09-20T10:36:00.005+03:00

Ο "πολιτισμός" του ανθρώπου στηρίζεται πάνω στη βία και επομένως ερωτοτροπεί με το θάνατο.

Εφόσον λατρεύουμε τη δύναμη, η βία θα αποτελεί τον τρόπο της ζωής μας.

Οι αιτίες πολέμου είναι:

- Η επιθυμία για απόκτηση δύναμης, θέσης, γοήτρου, χρημάτων.

- Η λατρεία της οργανωμένης θρησκείας και δόγματος.

- Η αρρώστια του εθνικισμού.

Ο πόλεμος είναι μια οργανωμένη μαζική δολοφονία και αποτελεί:

- Μια θεαματική αιματηρή προβολή της καθημερινής μας ζωής.

Ο πόλεμος είναι πιο θεαματικός, πιο αιματηρός και πιο καταστρεπτικός:

- Γιατί είναι το ομαδικό αποτέλεσμα της ατομικής μας δράσης.

Είμαστε υπεύθυνοι ο καθένας μας για κάθε πόλεμο λόγω:

- Της δικιάς μας επιθετικότητας.

- Του εγωισμού μας.

- Των ιδανικών μας.

- Των θεών μας.

- Του εθνικισμού μας.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (Ζ΄)

2010-09-15T15:01:00.003+03:00

Τι συμβαίνει όταν ένας σπόρος φυτεύεται;

- Σαπίζει και πεθαίνει. Αυτό είναι ο θάνατος του σπόρου, που όμως δίνει ζωή σε ένα νέο φυτό.

- Ο θάνατος μετατρέπεται σε ζωή.

Ο σπόρος, όταν σαπίσει αποσυντίθεται σε διάφορα στοιχεία, μαγνήσιο, φώσφορο κλπ, που από μόνα τους δεν μπορούν να δημιουργήσουν ζωή.

Κάτι υπάρχει μέσα στο σπόρο, ας το πούμε ουσία, που κρατά το σπόρο σε σύνθεση και ζωή,

Και που όταν ο σπόρος πεθαίνει και αποσυντίθεται, αυτό δίνει ζωή σ’ ένα νέο φυτό.

Η ουσία του σπόρου είναι κάτι το αθάνατο.

Βλέπουμε ότι ο θάνατος του σπόρου, η αποσύνθεση του,

Είναι η προϋπόθεση για να μπορέσει η ουσία του να δώσει ζωή σ’ ένα νέο φυτό.

Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει ζωή και θάνατος αντιθετικά, αλλά ότι το ένα προϋποθέτει το άλλο.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (Β΄)

2010-09-05T12:23:00.004+03:00

Οι πλούσιοι ζουν σε μια ιδιάζουσα ατμόσφαιρα εντελώς δική τους. Όσο καλλιεργημένοι, εξευγενισμένοι και αν είναι:

- Στέκουν σε μια αδιαπέραστη και γεμάτη αυτοπεποίθηση απόσταση και έχουν την βεβαιότητα και σκληρότητα, που είναι δύσκολο να διαλυθεί.

- Δεν κατέχουν τον πλούτο, αλλά κατέχονται απ’ αυτόν, που είναι χειρότερο και από το θάνατο.

- Η φιλανθρωπία τους είναι αλαζονεία.

Για να συγκεντρώσεις πλούτο:

- Πρέπει να κάνεις κακό.

-Να είσαι σκληρός και καθόλου γενναιόδωρος.

- Πρέπει να υπάρχει:

- Ασπλαχνία.

- Πονηρός υπολογισμός.

- Ατιμία.

- Αναζήτηση δύναμης.

- Εγωκεντρική δράση, που απλά καλύπτεται από εύηχες λέξεις όπως ευθύνη, καθήκον, απόδοση, δικαιώματα.

Ο "επιτυχημένος" άνθρωπος είναι:

- Σκληρός, κλεισμένος στον εαυτό του.

- Φορτωμένος με την ίδια του τη σπουδαιότητα, με τις ευθύνες του, τις επιτεύξεις του και τις αναμνήσεις του.

Η επιθυμία για επιτυχία είναι επιθυμία για κυριαρχία.

Ο άνθρωπος ο πλούσιος σε αγαθά, ο πλούσιος σε "γνώσεις" και "πεποιθήσεις", ποτέ δε θα γνωρίσει κάτι άλλο από σκοτάδι και θα είναι το κέντρο κάθε κακού και αθλιότητας.

Ο νοήμων άνθρωπος, επειδή είναι ευχαριστημένος με τα λίγα, είναι ελεύθερος από τα πολλά αποκτήματα.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (ΣΤ΄)

2010-08-30T10:31:00.003+03:00

Εμείς έχουμε δημιουργήσει το χρόνο, (τον ψυχολογικό χρόνο), σαν ελπίδα, σαν επίτευξη.

Η αλήθεια είναι, ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.

Δημιουργούμε μια διαίρεση ανάμεσα στη ζωή μας, μέσα στη συνείδηση μας και στο μακρινό μέλλον υπάρχει ο θάνατος.

Δηλαδή ενώ ζούμε με όλα τα προβλήματα:

Ο θάνατος είναι κάτι που θα έπρεπε να αποφύγουμε, ν’ αναβάλλουμε, να τον τοποθετήσουμε πολύ μακριά...

Το να παρατηρήσουμε συνολικά την όλη κίνηση της ζωής σημαίνει να ζούμε και τη ζωή και το θάνατο.

Ο θάνατος είναι το τέλος:

- Του κάθε τι που ξέρεις.

- Της κάθε προσκόλλησης - εξάρτησης.

- Όλων των χρημάτων και αποκτημάτων που έχεις μαζέψει και που δε μπορείς να πάρεις μαζί σου.

Μπορεί να προσποιείσαι ότι έχεις μέσα σου κάποιο υψηλότερο πνεύμα, το άτμαν, την ψυχή, κάτι αιώνιο,

Αλλά όλα αυτά έχουν συναρμολογηθεί από τη σκέψη.

Είναι το εγώ σου στο οποίο είσαι προσδεμένος.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Μικρή Ζωή (Ζ΄)

2010-08-25T15:09:00.002+03:00

Ο ζήλος στο να διατηρήσομε υψηλές αρμοδιότητες διαρκεί πολύ περισσότερο από την ικανότητα να τις εκπληρώσουμε.

Είναι άραγε τόσο ευχάριστο να πεθαίνεις εν μέσω καθηκόντων;

Αφιέρωσε λίγο από το χρόνο σου για σένα τον ίδιο.

Δεν καλείσαι σε μια στείρα και απαθή ανάπαυλα,

Ούτε να βυθίσεις ότι ζωτικό έχεις μέσα σου στον ύπνο και σε διασκεδάσεις. Αυτό δεν είναι ανάπαυλα.

Θα ανακαλύψεις στόχους πιο ευρείς από όλους αυτούς στους οποίους αφιέρωσες την ενεργητικότητα σου,

Τους οποίους θα μπορέσεις να εκπληρώσεις στην απομόνωση και την ηρεμία.

Είναι προτιμότερο να διαχειρίζεται κανείς τη ζωή του από τη διαχείριση του κράτους.

Γίνε κύριος του εαυτού σου χάρη σε πιο ήρεμες, πιο σίγουρες δραστηριότητες.

Τι είναι αυτό που κρατά μετέωρα, στο κέντρο του διαστήματος, τα πιο βαριά μέρη αυτού του κόσμου;

Σταμάτησε επιτέλους να καρφώνεις τα μάτια σου στη γη και στρέψε νοητά το βλέμμα σου σε όλα αυτά.

Σ’ αυτό το είδος ζωής σε περιμένουν:

- Η αγάπη.

- Το να κάνεις την αρετή πράξη.

- Το να ξεχνάς τα πάθη.

- Το να αποκτήσεις συναίσθηση της ζωής και του θανάτου.

Με απώτερο σκοπό την απόλυτη γαλήνη της ψυχής σου.

Εξουσία – Βία – Πόλεμος (A΄)

2010-08-19T09:04:00.004+03:00

Η εξωτερική κοινωνική δομή είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής ψυχολογικής δομής των ανθρώπινων σχέσεων.

Δημιουργούμε την κοινωνία και η κοινωνία μας διαμορφώνει.

Καθένας από μας είναι η «αποθήκη» όλου του παρελθόντος. Όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι γραμμένη μέσα μας.

Το άτομο έχει μέσα του όλη την ανθρωπότητα.

Ζούμε με ιδέες, θεωρίες, σύμβολα και εικόνες που έχομε σχηματίσει για τους εαυτούς μας και τους άλλους,

Οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και έτσι υπάρχει η σύγκρουση.

Ο άνθρωπος έχει δεχτεί τη σύγκρουση σαν ένα κομμάτι της καθημερινής ύπαρξης του γιατί:

- Έχει δεχτεί τον ανταγωνισμό, τη ζήλεια, την πλεονεξία, τη απληστία και την επιθετικότητα σαν φυσικό τρόπο ζωής.

Η φιλοδοξία και ο ανταγωνισμός είναι μια έκφραση της σκληρότητας και της επιθετικότητας.

Η επιβολή και η αποδοχή της αυθεντίας είναι ενδείξεις βίας.

Η συμμόρφωση και η μίμηση είναι ενδείξεις βίας.

Η σύγκριση γεννά φθόνο, εχθρότητα και μίσος.

Όταν συμμορφώνεσαι σ’ ένα υπόδειγμα, ιδεολογικό, πολιτικό, θρησκευτικό, δεν είσαι ποτέ ελεύθερος γιατί:

- Πάντοτε λειτουργείς μέσα στα όρια του προτύπου.

Το πρότυπο γίνεται ιδεολογία, αυθεντία και υπάρχει αντίφαση και σύγκρουση ανάμεσα σ’ αυτό που είσαι και στο υπόδειγμα.

Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται να ζει μέσα σ’ αυτό το πεδίο σύγκρουσης:

- Λόγω αυτών των υποδειγμάτων, των ιδανικών, των ιδεολογιών, των πίστεων, των πεποιθήσεων.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (Ε΄)

2010-08-13T15:27:00.003+03:00

Αν δεν υπήρχε αύριο, αν υπήρχε μόνο το τώρα, ο φόβος σαν κίνηση σκέψης, θα έπαιρνε τέλος.

Μπορούμε να αντιμετωπίσομε ένα γεγονός, μόνο στο παρόν.

Ο θάνατος περπατάει κάθε μέρα γύρω σου. Είναι δυνατό να τον συναντήσεις τόσο ολοκληρωτικά, που να μην δημιουργεί κανένα πρόβλημα;

Για να γίνει αυτό πρέπει να σταματήσουν να λειτουργούν όλα τα πιστεύω, οι ελπίδες και οι φόβοι.

Θάνατος είναι μια λέξη και είναι η λέξη, η εικόνα, που δημιουργεί το φόβο.

Μπορείς να κοιτάξεις το θάνατο, χωρίς την εικόνα του θανάτου;

Όσο υπάρχει αυτή η εικόνα, η σκέψη θα δημιουργεί πάντα φόβο.

Και τότε, ή λογικοποιείς το φόβο σου για το θάνατο και χτίζεις άμυνες εναντίον του αναπόφευκτου,

Ή εφευρίσκεις αναρίθμητα πιστεύω για να σε προστατεύουν από το φόβο του θανάτου.

Έχεις ξεχωρίσει το ζω από το πεθαίνω και έτσι δημιουργείται ο φόβος.

Η ζωή μας είναι η καθημερινή μας λύπη, η πίκρα, η σύγχυση, με στιγμές μόνο ευτυχίας.

Και είναι αυτό που ονομάζομε ζωή και φοβόμαστε να πεθάνομε, που σημαίνει να σταματήσομε αυτή τη μιζέρια.

Προτιμούμε να προσκολληθούμε στο γνωστό, (το σπίτι μας, τα έπιπλα μας, τη δουλειά μας, τη φήμη μας, τη μοναξιά μας, τους θεούς μας κλπ),

Παρά να αντιμετωπίσομε το άγνωστο.

Νομίζομε ότι η ζωή είναι πάντα στο παρόν και ο θάνατος είναι κάτι που μας περιμένει σ’ ένα μακρινό χρόνο.

Αλλά ο θάνατος είναι περιέργως όπως η ζωή, όταν ξέρομε να ζούμε.

Για να ζεις ολοκληρωτικά, συνολικά κάθε μέρα, πρέπει να πεθαίνει κάθε τι από χτες.

Αλλιώς ζεις μηχανικά και ένα μηχανικό μυαλό δεν μπορεί ποτέ να ξέρει τι είναι αγάπη και τι είναι ελευθερία.

Το να πεθαίνεις είναι το να έχεις ένα μυαλό τελείως άδειο από τις καθημερινές επιθυμίες, ικανοποιήσεις και αγωνίες σου.

Ο θάνατος είναι μια ανανέωση στην οποία η σκέψη δε λειτουργεί καθόλου.

Η ελευθερία από το γνωστό είναι ο θάνατος, η πραγματική ζωή.

Το να πεθαίνεις κάθε μέρα, κάθε στιγμή, είναι η άχρονη ύπαρξη.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Μικρή Ζωή (ΣΤ΄)

2010-08-08T19:15:00.004+03:00

Ευτυχισμένος είναι αυτός που έχει συνείδηση της κατάστασης του.

Η ζωή των πολυάσχολων ανθρώπων είναι άθλια.

Πιο άθλια ακόμα όμως είναι η ζωή εκείνων που βρίσκονται στην υπηρεσία των πολυάσχολων,

Που κοιμούνται με το ρυθμό κάποιου άλλου, που είναι κάτω από τις εντολές άλλων.

Αν αυτοί θέλουν να μάθουν πόσο σύντομη είναι η ζωή, δεν έχουν παρά να σκεφθούν το μειωμένο τμήμα της που τους αντιστοιχεί.

Όταν συναντήσεις κάποιον κάτω από τη μεγαλοπρέπεια της τηβέννου, ή άλλο διάσημο πολιτικό, μη ζηλέψεις.

Όλα αυτά τα απέκτησαν με αντίτιμο την ίδια τους τη ζωή.

Μερικοί, αφού σκαρφάλωσαν στο βάθρο των τιμών τους, με τίμημα χίλιες ατιμίες,

Συνειδητοποίησαν αίφνης, μέσα στη δυστυχία, ότι αυτό για το οποίο κοπίασαν δεν ήταν παρά το επιτύμβιο μνημείο τους.

Άλλοι έχασαν τη ζωή τους πολύ πριν φτάσουν στο απόγειο των φιλοδοξιών τους.

Θεός (Z΄)

2010-08-03T11:07:00.004+03:00

Οι ιεροτελεστίες, οι επαναλήψεις ψαλμών, φράσεων κλπ, αποκοιμίζουν το νου και αποκτάται η πείρα ορισμένων πραγμάτων, τα οποία όμως είναι προβολές αυτών που έχει μάθει, που έχει διδαχθεί και κατηχηθεί και είναι ψευδαίσθηση.

Η πείρα της πραγματικότητας δεν έρχεται με την εξάσκηση και την επανάληψη. Αυτό που απαντά όταν προσεύχεσαι είναι το υποσυνείδητο.

Η αλήθεια εμφανίζεται όταν επέρχεται πλήρες σταμάτημα της σκέψης.

Η σκέψη παύει μόνο όταν ο εαυτός απουσιάζει, όταν ο νους πάψει να δημιουργεί, μένει μόνος, δηλαδή, όταν δεν είναι σκλαβωμένος μέσα στις ίδιες του τις επιδιώξεις.

Εάν ψυχολογικά δε φοβόσουν καθόλου, αν δεν είχες κανένα φόβο,

Τότε δε θα είχες θεούς, δε θα είχες σύμβολα να λατρεύεις, ούτε προσωπικότητες να θαυμάζεις και τότε θα ήσουνα ψυχολογικά ελεύθερος.

Ένας άνθρωπος που ζητά ειρήνη και θέλει να δημιουργήσει ένα καινούργιο κόσμο, ένα ευτυχισμένο κόσμο, ασφαλώς δε μπορεί να απομονώνει τον εαυτό του, μέσω οποιασδήποτε μορφής πίστεως, ή πεποιθήσεως.

Ένα ελεύθερο πλάσμα δεν μπορεί ποτέ να νοιώσει ότι ανήκει σε κάποια χώρα, τάξη, ή τρόπο σκέψης.

Ελευθερία σημαίνει ελευθερία σε κάθε επίπεδο, πέρα για πέρα, χωρίς ψυχολογικές συγκρούσεις μέσα σου.

Η μεγάλη δύναμη δεν έρχεται μέσα από την προσευχή, την πίστη, την ψευδαίσθηση.

Έρχεται μέσα από τη διαύγεια, μέσα από το νου που μπορεί να δει ξεκάθαρα.

Αν είσαι πλήρως ελεύθερος από κάθε προσκόλληση αυτό σου δίνει τη δύναμη της αγάπης κι αυτή μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα απ’ όλες τις προσευχές.

Όταν υπάρχει αγάπη, που είναι η ίδια η αιωνιότης, τότε δεν υπάρχει αναζήτηση για το Θεό, γιατί αγάπη είναι ο Θεός.

Θάνατος – Φόβος (Δ΄)

2010-07-27T11:52:00.003+03:00

Υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα στο θάνατο, εκτός από το ότι ο φυσικός οργανισμός φθάνει σ’ ένα τέλος.

Είναι το τέλος που έρχεται ψυχολογικά στο εγώ:

Που συσσώρευσε γνώση, υπέφερε, έζησε με μνήμες ευχαρίστησης και πόνου, με τις ψυχολογικές συγκρούσεις, με πράγματα που θέλησε να κάνει και δεν έκανε κλπ.

Αυτό φοβάσαι πραγματικά και όχι εκείνο που βρίσκεται πέρα από τον θάνατο.

Φοβάσαι μήπως πάρει τέλος, αυτό που ξέρεις, αυτό που «είσαι», το γνωστό.

Δηλαδή το σπίτι σου, η οικογένεια σου, οι ιδέες σου, τ’ αποκτήματα σου, τα οποία τα ταύτισες με τον εαυτό σου.

Όταν αυτά χαθούν, νοιώθεις εντελώς απομονωμένος, Μόνος και αυτό είναι που φοβάσαι.

Αυτό είναι μια μορφή θανάτου κι αυτός είναι ο Μόνος Θάνατος.

Μόνο ένας νους που πετά καθημερινά όλα τα φορτία του, που τελειώνει κάθε πρόβλημα κάθε μέρα είναι ένας νους που ζει την αιωνιότητα.

Τότε η ζωή έχει ένα εντελώς άλλο νόημα.

Κάνε το και θα ανακαλύψεις τι εκπληκτικά πράγματα συμβαίνουν.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι

Έρωτας και Ευχαρίστηση

2010-07-22T19:38:00.007+03:00

Ο έρωτας παίζει ένα εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο στη ζωή, γιατί είναι ίσως η μόνη βαθειά από πρώτο χέρι εμπειρία.

Ο έρωτας είναι η μια μοναδική εμπειρία στην οποία συνυπάρχουν ελευθερία και ένταση.

Για εκείνη την ώρα, εκείνη τη στιγμή, ξεχνάς τον εαυτό σου.

Σ’ αυτή την πράξη, εκείνα τα μερικά δευτερόλεπτα που είναι τόσο όμορφα, αφήνεσαι, παραδίδεσαι, κυριεύεσαι και προσκολλάσαι.

Αλλά η προσκόλληση στον έρωτα γίνεται σκλαβιά γιατί διαρκώς απαιτεί τη συνέχισης της.

Έτσι ο άνθρωπος γνωρίζει το σεξ της σκέψης, που είναι το αναμάσημα της ευχαρίστησης και της επανάληψης της.

Η γενετήσια ορμή δε γεννάει τη σκέψη, είναι η σκέψη που την αιχμαλωτίζει, την χρησιμοποιεί και πλάθει εικόνες απ’ αυτή την ορμή και τότε η βιολογική ορμή γίνεται σκλάβα στη σκέψη.

Είναι η σκέψη που γεννά την ορμή πολλές φορές. Η σκέψη παράγει την απόλαυση.

Το να σκέπτεσαι γύρω από το σεξ γίνεται λαγνεία. Πόθος πριν και μετά το σεξ είναι λαγνεία.

Το συνεχές κυνήγι της ευχαρίστησης και της απόλαυσης, ή η καταστολή τους, φθείρουν την ποιότητα του νου.

Πρέπει να κοιτάζεις το σεξ, όπως και κάθε τι, με καθαρά μάτια, χωρίς τη μνήμη του χθες και τότε το σεξ δεν γίνεται πρόβλημα.

Είμαστε όλοι πιασμένοι βαθιά στην αναζήτηση της ευχαρίστησης. Η ευχαρίστηση είναι η δομή της κοινωνίας.

Δεν καταδικάζεται η ευχαρίστηση, ούτε λέμε ότι είναι σωστή, ή λάθος, αλλά όταν την επιζητείς, ας το κάνεις ξέροντας ότι ψάχνοντας την ευχαρίστηση θα βρίσκεις αναπόφευκτα και τη σκιά της, τον πόνο.

Είναι ο αγώνας να επαναλάβεις και να παρατείνεις την ευχαρίστηση που τη μετατρέπει σε πόνο.

Αν θέλεις να τελειώσεις με την ευχαρίστηση, που σημαίνει να τελειώσεις και με τον πόνο, πρέπει να δείξεις ολοκληρωτική προσοχή σ' όλο το οικοδόμημα της ευχαρίστησης.

Να δεις όλο το νόημα και τη σημασία της ευχαρίστησης και τότε θα έχεις ευτυχισμένη ζωή.

Η ευτυχία δεν ανήκει στο χθες, δεν είναι προϊόν χρόνου. Δεν υπάρχει ευτυχία στο μέλλον ή στο παρελθόν, παρά μόνο στην κίνηση του παρόντος, στην άχρονη κατάσταση.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Μικρή Ζωή (Ε΄)

2010-07-17T14:38:00.001+03:00

Περιφρονούμε το πιο πολύτιμο πράγμα…

Επειδή ξεγελιόμαστε ότι ο χρόνος δεν είναι υλικό αγαθό και ότι διατίθεται δωρεάν.

Αν υπήρχε τρόπος να δείξουμε μπροστά στα μάτια του καθενός πόσα είναι τα χρόνια που του έχουν μείνει να ζήσει,

Θα τον έπιανε τρέμουλο βλέποντας πόσο λίγα του απομένουν και θα βλέπατε με πόση φειδώ θα τα διαχειριζόταν.

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να βάλει στη θέση τους τα χρόνια που έχασες.

Και κανένας δεν μπορεί να σου δώσει πίσω τη ζωή σου.

Είτε είσαι βασιλιάς, είτε ο τελευταίος υπήκοος:

- Τα χρόνια θα εξακολουθήσουν τη ροή τους, χωρίς επιστροφή, ούτε στάση.

- Χωρίς τίποτα να επιβραδύνει την ταχύτητα τους.

Αυτοί που έζησαν τη ζωή τους χωρίς το κυνήγι του οφέλους,

Έζησαν μια πολύ μεγαλύτερη ζωή.

Αυτογνωσία (Ι΄)

2010-07-12T20:59:00.002+03:00

Η αυτογνωσία δεν έχει τέλος, δε φθάνει σε μια επίτευξη, σ’ ένα συμπέρασμα.

Καθώς μελετάς τον εαυτό σου, καθώς εισχωρείς όλο και πιο βαθιά, βρίσκεις τη γαλήνη.

Μόνο όταν ο νους είναι ήρεμος, με αυτογνωσία και όχι επιβεβλημένη αυτοκυριαρχία, μόνο τότε μέσα στη σιωπή, μπορεί να γεννηθεί η πραγματικότητα.

Αν εμβαθύνεις στον εαυτό σου χωρίς προσπάθεια, φόβο, χωρίς καμία αίσθηση περιορισμού,

Αν πραγματικά σκάψεις βαθιά, θα βρεις εκπληκτικά πράγματα και δε θα χρειαστεί να διαβάσεις κανένα βιβλίο.

Ο κόσμος ολόκληρος βρίσκεται μέσα σου κι αν ξέρεις πώς να κοιτάς και να μαθαίνεις, τότε η πόρτα είναι εκεί και το κλειδί στο χέρι σου.

Κανείς στον κόσμο δε μπορεί να σου δώσει ούτε το κλειδί, ούτε να σου δείξει την πόρτα που θ’ ανοίξεις, εκτός από σένα τον ίδιο.

Αξίζει να αφοσιώσεις του νου σου και την καρδιά σου στην ανακάλυψη:

Του κρυμμένου αυτού κήπου, του βασιλείου της ευδαιμονίας, που βρίσκεται μέσα σου.

Και όταν θα βρεθείς στην πηγή της αιώνιας ευδαιμονίας δε θα δεσμεύεσαι πλέον από τίποτα επί της γης.

Βρες το κλειδί που ανοίγει όλες τις πύλες του ουρανού, όλους τους κήπους της έκστασης, αυτό το κλειδί είναι η δική σου εσωτερική φωνή.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θεός (E΄)

2010-07-05T22:08:00.005+03:00

Υπάρχει η θεωρία από πάντοτε, ότι ο Θεός κατεβαίνει στον άνθρωπο και τον βοηθά να ωριμάσει, να εξελιχθεί και να ζήσει ανώτερα.

Αυτή είναι μια παλιά παράδοση των χωρών της ανατολής και της δύσης, με διαφορετική μορφή.

Η πίστη σε τέτοιες θεωρίες φέρνει μεγάλη παρηγοριά, το συναίσθημα ότι είσαι ασφαλής γιατί υπάρχει κάποιος που φροντίζει εσένα και τον κόσμο.

Αυτή η θεωρία δίδει ένα είδος ελπίδας σε μια ουτοπία στο μέλλον.

Το υπέρτατο δεν έχει καμιά σχέση με τη δικιά σου, η οποιουδήποτε άλλου πίστη, γνώμη, ή συμπέρασμα.

Πως είναι δυνατό το απροσμέτρητο, το άρρητο να ασχολείται με τις στενοχώριες, την αθλιότητα και τη σύγχυση που εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε;

Ζητάμε προστασία από θεούς που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε!

Ο Διαχωρισμός, μεταξύ του Θεού, ή της πραγματικότητας και του εαυτού σου, δημιουργείται από εσένα, από το νου σου, που γαντζώνεται από το γνωστό, από τη βεβαιότητα, από την εξασφάλιση.

Κανείς δεν μπορεί να πει, δεν υπάρχει θεός, ή ξέρει το θεό και τα δύο είναι βλαστήμια.

Χωρίς αυτογνωσία, ο Θεός που αναζητάς είναι ο θεός της πλάνης.

Η αυτογνωσία δεν είναι ο τελικός σκοπός, είναι ο δρόμος προς το απροσμέτρητο.

Ο Θεός υπάρχει, όταν δεν υπάρχεις εσύ, (το εγώ σου), όταν υπάρχεις δεν υπάρχει.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (Γ΄)

2010-06-24T09:34:00.002+03:00

Τι είναι η ζωή μας;

Γεννιόμαστε, πηγαίνομε σχολείο, πανεπιστήμιο, γάμος, παιδιά, δουλειά για 50 χρόνια, χαρές, λύπες, αγωνίες, άγχη κλπ και θέλομε να ξέρομε τι υπάρχει μετά το θάνατο.

Αν πετάξεις όλα αυτά που έχεις συγκεντρώσει μέσα σου, τότε αντιμετωπίζεις το πραγματικό γεγονός, ότι το εγώ σου τελειώνει, πεθαίνει.

Το εγώ σου που είναι φτιαγμένο από τη σκέψη σου, όλες σου τις αγωνίες, τα άγχη και τους πόθους τελειώνουν.

Το τελείωμα της προσκόλλησης στο εγώ είναι θάνατος.

Κάποιος είναι άπληστος, και όταν πεθαίνει, δεν μπορεί να πάρει μαζί του τη απληστία του.

Γι’ αυτό τελείωσε τη απληστία σου τώρα. Αυτό είναι θάνατος.

Ώστε να ζεις πριν το θάνατο σημαίνει να ζεις με το θάνατο.

Κι έτσι ζεις σ’ ένα άχρονο κόσμο, γιατί καθετί που αποχτάς τελειώνει αδιάκοπα.

Αυτό σημαίνει το άδειασμα του περιεχομένου της συνείδησης σου.

Έτσι δεν υπάρχει πια χρόνος. Ο χρόνος σταματά κι αυτό είναι θάνατος.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Μικρή Ζωή (Δ΄)

2010-06-19T12:03:00.002+03:00

Οι πιο ευτελείς ενασχολήσεις είναι το μεθύσι και η σεξουαλική απόλαυση.

Μια κακοήθης γάγγραινα κατατρώγει, όλους όσους έχουν την εμμονή της κοιλιοδουλείας και των ηδονών.

Δεν υπάρχει τίποτα που να απασχολεί τον άνθρωπο λιγότερο από το να μάθει την τέχνη του ζην,

Όπως και δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο να μάθει. Χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή για να μάθουμε να τη ζούμε.

Και το πιο περίεργο από όλα:

Χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή για να μάθουμε πώς να πεθαίνομε.

Το να ξέρει κανείς πώς να επενδύσει το χρόνο του, είναι γνώρισμα ανώτερου ανθρώπου.

Όσο λίγο, ή πολύ και αν διαρκέσει η ζωή του, είναι το ποσοστό της που διέθεσε σωστά.

Δεν εύχεται για το αύριο και δεν το φοβάται.

Όλα όσα τον ενδιαφέρουν τα γνωρίζει και τα έχει χορτάσει.

Αυτογνωσία (Θ΄)

2010-06-13T14:13:00.003+03:00

Υπάρχει το εγώ, ο εαυτός, όταν του αφαιρεθούν οι ιδιότητες του;

Ο φόβος του να μην είσαι τίποτα είναι που σπρώχνει το εγώ σε δραστηριότητα.

Αλλά ο εαυτός (χωρίς το εγώ) δεν είναι τίποτα, είναι ένα κενό.

Αν μπορέσεις να αντικρίσεις αυτό το κενό και ζήσεις τη μηδενικότητα, τότε ο φόβος εξαφανίζεται και έρχεται η ελευθερία.

Τι είναι αυτό που υπερασπίζεσαι, που προφυλάσσεις πιο πολύ; Ασφαλώς είναι η ιδέα περί του εαυτού σου σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Αν δεν προφύλαγες την ιδέα, το κέντρο συσσωρεύσεως, δεν θα υπήρχε το εγώ και το δικό μου.

Αλλά αντιστέκεσαι σε κάθε τι που θα κατάστρεφε την ιδέα του εγώ.

Η ιδέα του εγώ είναι εντελώς επιφανειακή και επειδή ζεις στην επιφάνεια, μένεις ικανοποιημένος με τις αυταπάτες.

Το να είσαι τίποτα, σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος από την ιδέα να είσαι κάτι.

Όταν είσαι «τίποτα», είσαι τα πάντα, όχι μέσα:

- Από το δυνάμωμα της θέσης σου, ή την αύξηση του πλούτου και της δύναμης σου,

- Από την έμφαση που δίνεται στο Εγώ, στην προσωπικότητα,

Αλλά με τη συνεχή διάλυση αυτής της συνείδησης που δημιουργεί τη δύναμη, την απληστία, τη ζηλοφθονία, την κτητική φροντίδα, το φόβο και το πάθος.

Είναι άχρηστο να λες «θα προσπαθήσω ν’ αλλάξω», ή «αύριο θα είμαι διαφορετικός», γιατί αυτό που είσαι σήμερα θα είσαι και αύριο.

Μέσα στο τώρα βρίσκεται η αιωνιότητα και όταν κατανοήσεις το τώρα, είσαι ελεύθερος από το χρόνο.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θεός (Δ΄)

2010-06-04T11:31:00.002+03:00

Ότι ξέρομε για το Θεό είναι:

- Οι ιδέες, οι σκέψεις, τα βιώματα των άλλων, ή και κάποιες στιγμές ενός μάλλον αορίστου δικού μας βιώματος.

Ο Θεός, δεν είναι κάτι του οποίου μπορείς να έχεις πείρα.

Ο Θεός είναι ένα βίωμα που δε βασίζεται σε καμία πίστη, σε κανένα δόγμα και σε καμία προηγούμενη πείρα.

Για να γνωρίσομε αυτό που είναι απροσμέτρητο, που είναι άχρονο:

- Ο νους πρέπει να είναι ελεύθερος από το χρόνο, δηλαδή να απελευθερωθεί απ’ όλες τις ιδέες και σκέψεις περί Θεού.

Ο Θεός δεν είναι ένα πράγμα του νου, δεν γεννιέται δια της αυτοπροβολής.

Ο νους που πιστεύει ότι υπάρχει θεός, ή ότι δεν υπάρχει, είναι εξίσου ένας οριοθετημένος, προκατειλημμένος νους.

Αν η σκέψη μπορεί να σκεφθεί το Θεό, την αλήθεια, την πραγματικότητα:

Αυτή η σκέψη δεν μπορεί να είναι η πραγματικότητα.

Για να μάθεις αν υπάρχει μια πραγματικότητα πέρα από τα μέτρα του νου σου:

Πρέπει να βάλεις στην άκρη κάθε πιστεύω και ν’ αρνηθείς κάθε μορφή ελπίδας, γιατί η ελπίδα γεννιέται από το πιστεύω. Αυτό απαιτεί πολύ ενέργεια.

Η αλήθεια δε βρίσκεται σε κανένα ναό, σε κανένα τζαμί, σε καμιά εκκλησία, που είναι ίσως σύμβολα, αλλά τα σύμβολα δεν είναι η πραγματικότητα.

Λατρεύοντας ένα σύμβολο χάνεις το πραγματικό, την αλήθεια, το Θεό.

Δυστυχώς στο σύμβολο έχει δοθεί μεγαλύτερη σημασία από την αλήθεια.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Θάνατος – Φόβος (B΄)

2010-05-30T20:48:00.003+03:00

Ο φόβος σε κάνει να ταυτίζεσαι με κάποιον άλλο, με μια ομάδα, με μια ιδεολογία.

Η ταύτιση είναι ένα καταφύγιο, είναι η εξωτερική έκφραση και προβολή εσωτερικών αιτημάτων.

Ταυτίζεσαι με μια ιδέα ή με μια ομάδα, είτε κοσμική, είτε πνευματική, για να είσαι ασφαλής.

Ένα καταφύγιο απαιτεί προστασία και εκείνο που έχει ανάγκη προστασίας, γρήγορα καταστρέφεται.

Εκείνος που έχει ταυτιστεί με κάτι, ποτέ δε θα γνωρίσει την ελευθερία, μέσα στην οποία γεννιέται η αλήθεια.

Ο φόβος γεννιέται από την επιθυμία της ασφάλειας.

Αν υπάρχει απόλυτη ψυχολογική ασφάλεια, δεν υπάρχει φόβος.

Δεν μπορεί όμως ποτέ να υπάρξει ψυχολογική ασφάλεια, αν πάντα «προσπαθείς να γίνεις κάτι».

Υπάρχει πλήρης ασφάλεια, όταν δεν είσαι τίποτα, που σημαίνει να μην είσαι κάτι που η σκέψη έχει δημιουργήσει.

Βέβαια, το να είσαι απολύτως τίποτα, σημαίνει μια πλήρη αντίφαση με όλα όσα έχεις μάθει.

Όταν αντιληφθείς ότι δεν υπάρχει:

- Σιγουριά σε τίποτα, στη ζωή, στο θάνατο,

- Ασφάλεια σε καμία αυθεντία,

Τότε πραγματικά έχεις νοημοσύνη.

Αυτή η νοημοσύνη δίδει απόλυτη σιγουριά.

Και τότε μπορείς να ζήσεις χωρίς καμία καθοδήγηση, χωρίς κανένα έλεγχο.

Από τη διδασκαλία του Κρισναμούρτι.

Μικρή Ζωή (Γ΄)

2010-05-23T21:10:00.002+03:00

Ανακάλεσε στη μνήμη σου:

- Τα έργα που κατάφερες στη διάρκεια της ζωής σου.

- Τους ανθρώπους που λεηλάτησαν τη ζωή σου, όχι μόνο εν αγνοία σου, αλλά και χωρίς καν να πάρεις είδηση την απώλεια.

- Πόσο μικρό φαντάζει με την πάροδο του χρόνου το λίγο καλό που απόμεινε από όλα αυτά.

Και θα καταλάβεις ότι πεθαίνεις πρόωρα, ενώ ζεις σαν να επρόκειτο να ζήσεις για πάντα.

Ποτέ δεν αναλογίζεσαι πόσο αδύναμος είσαι.

Δεν παρατηρείς πόσο γρήγορα περνά ο καιρός.

Χάνεις το χρόνο σου σαν να είχες άλλο τόσο και ακόμα περισσότερο.

Και όλα αυτά τη στιγμή που είναι πολύ πιθανό, η μέρα που σπαταλάς να είναι η τελευταία της ζωής σου.

Τα καλλίτερα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα.

Δεν το αντιλαμβάνεσαι και δεν προσπαθείς να διασώσεις κάτι από αυτά τα χρόνια.

Να ζήσεις όσο πιο καλά γίνεται.

Αντίθετα τα αφήνεις να περάσουν και να φύγουν σαν να ήταν κάτι άχρηστο, σαν να μπορούσες να το επανακτήσεις ανά πάσα στιγμή.

Κάποιοι που θεωρούνται ότι βρίσκονται στο απόγειο της ευτυχίας, έφτασαν να πουν την αηδία που ένοιωθαν, για ότι είχαν κάνει μέχρι τότε στη ζωή τους.

Το άσχημο είναι ότι κανένας τους μετά από αυτές τις διαπιστώσεις δεν αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή του, αλλά επέστρεφαν στα ίδια.